Baada ya kulala na "familia" yake ya panya, Juma aligundua kuwa njaa ya mjini haina adabu. Tumbo lilikuwa linapiga kelele kiasi kwamba panya walikuwa wanatoka mafichoni kuja kuangalia kama kuna redio imewashwa ndani ya tumbo lake.

Ili kukwepa aibu ya kuonekana barabarani akivizia miche ya mihogo, Juma aliamua kujiwekea ratiba mpya. Alikuwa anatoka nje saa tisa alasiri, huku amevaa shati lake lililopigwa pasi kwa kutumia sufuria la maji moto ili aonekane kama meneja wa benki aliyepoteza funguo.

Majirani walianza kunong’ona. "Yule kijana wa chumba namba nne lazima atakuwa tajiri sana, anaamka saa sita mchana kila siku!" Juma akiwa ndani anawasikia, anacheka kwa uchungu. Moyoni alikuwa anajua ukweli: **Siyo kila anayeamka saa sita mchana ni tajiri, wengine wanapunguza tu saa za kuteseka.**

Kila akijaribu kulala ili "asiteseke," njaa inamwamsha. Siku hiyo aliamua kutoka nje kidogo kupunga upepo. Akakutana na jirani yake aliyekuwa anapika samaki. Harufu ilikuwa kali hadi Juma akahisi anaanza kuogelea hewani.

Akakumbuka usemi wake: "**Tangu nizaliwe mpaka leo sijui kuogelea. Hata hivyo sijali kwa sababu sijawahi kuona samaki anayetembea.**" Aliishia kumeza mate, akajifanya anapiga simu ya biashara ya mamilioni wakati mfukoni ana mswaki na kifuniko cha soda.

Maisha yalikuwa yamemkaba koo, lakini Juma aliamini kuwa usingizi ni chakula cha maskini. Hata hivyo, usingizi huo huo ulikuja kumletea balaa lingine kubwa usiku ule.

---

**Kionjo cha Episode 7:** Juma anapata usingizi mzito na kuingia kwenye ulimwengu wa ndoto, anakua dereva wa gari la kifahari, lakini anaamka akiwa kwenye mazingira ambayo hata panya wake walishangaa. Usikose **Ep 7: "Kitanda Jikoni."**