Episode 25: Punje ya Mwisho (The Finale)
Juma alipita kwenye ule mlango wa mwanga na kujikuta amesimama katikati ya uwanja mkubwa wa marumaru nyeupe, mahali ambapo hewa yake inanukia kama mchele mpya uliopikwa kwa samli. Mbele yake kulikuwa na meza ndogo ya dhahabu, na juu yake kulikuwa na kitu kimoja tu: **Punje moja ya mchele inayong'aa kama almasi.**
Hiyo ndiyo ilikuwa "Punje ya Kwanza."
Birthday Boy alitokea pembeni yake, safari hii akiwa hana suti wala tai, bali amevaa kanzu nyeupe safi. "Juma," alisema kwa utulivu. "Hapa ndipo mwisho wa safari. Ukila punje hii, utapata utajiri wa miaka 800. Hutawahi kuona njaa, hutawahi kufukuzwa kwenye nyumba, na kila utachogusa kitageuka kuwa mchele wa kula. Lakini... utapoteza uwezo wa kucheka na kulia na binadamu wengine. Utakuwa mlinzi wa siri, kama mimi."
Juma aliitazama ile punje. Alikumbuka maisha yake ya Manzese. Alikumbuka yule kichaa wa hospitali, alikumbuka panya waliokuwa wanamsikiliza, na alikumbuka ule mswaki wake alioutupa mtoni kwa ujasiri.
Alijisemea moyoni, **"Ushawahi kukosa kila kitu, hata ukiombwa msamaha unasema huna? Basi leo, naombwa kuwa tajiri, lakini naona nitaishiwa utu wangu."**
Aligeuka na kumtazama Birthday Boy. "Mzee, tangu nizaliwe sijui kuogelea, lakini nimejifunza kupambana na mawimbi ya njaa mtaani. Huu utajiri wa kukaa peke yangu miaka 800 bila kucheka na washkaji wa Sinza wala kugombana na konda wa daladala... huo siyo utajiri, ni kifungo cha dhahabu."
Juma alichukua ile punje, lakini badala ya kula, aliipuliza kwa pumzi yake ya mwisho ya umaskini. Punje ile ilivunjika na kugeuka kuwa mamilioni ya punje ndogo za kawaida zilizoanza kupeperuka kuelekea mjini Dar es Salaam.
"Unafanya nini?!" Birthday Boy alipiga kelele.
Juma alitabasamu, "Naisambaza hii 'baraka' kwa kila mpangaji anayedaiwa kodi leo. Mimi narudi mtaani. **Huna hela halafu unajiombea maisha marefu, ukipewa hayo maisha marefu utakula nini?** Jibu langu ni: Nitakula kile nitakachokitolea jasho, nikicheka na panya wangu."
Ghafla, ule mwanga ulitoweka. Juma alijikuta amezinduka akiwa amelala kwenye benchi la kituo cha basi cha Mwenge. Jua la asubuhi lilikuwa linamchoma usoni. Mfukoni mwake, alihisi kitu kigumu. Alipotoa, hakuwa na dhahabu... alikuwa na **mswaki mpya kabisa** wa rangi ya kijani, na shilingi elfu kumi iliyokunjwa vizuri.
Pembeni yake, kulikuwa na gazeti la zamani lililoandikwa: *"Mchele wa ajabu waonekana mitaani, wapangaji washangia kupata chakula cha bure leo."*
Juma alinyanyuka, akapiga mswaki wake mpya kwa madaha, akavaa koti lake la suti na kusema, **"Dar es Salaam, leo nimeamka na msamaha kidogo. Maisha yanaendelea!"**
---
**MWISHO.**
Hiyo ndiyo ilikuwa "Punje ya Kwanza."
Birthday Boy alitokea pembeni yake, safari hii akiwa hana suti wala tai, bali amevaa kanzu nyeupe safi. "Juma," alisema kwa utulivu. "Hapa ndipo mwisho wa safari. Ukila punje hii, utapata utajiri wa miaka 800. Hutawahi kuona njaa, hutawahi kufukuzwa kwenye nyumba, na kila utachogusa kitageuka kuwa mchele wa kula. Lakini... utapoteza uwezo wa kucheka na kulia na binadamu wengine. Utakuwa mlinzi wa siri, kama mimi."
Juma aliitazama ile punje. Alikumbuka maisha yake ya Manzese. Alikumbuka yule kichaa wa hospitali, alikumbuka panya waliokuwa wanamsikiliza, na alikumbuka ule mswaki wake alioutupa mtoni kwa ujasiri.
Alijisemea moyoni, **"Ushawahi kukosa kila kitu, hata ukiombwa msamaha unasema huna? Basi leo, naombwa kuwa tajiri, lakini naona nitaishiwa utu wangu."**
Aligeuka na kumtazama Birthday Boy. "Mzee, tangu nizaliwe sijui kuogelea, lakini nimejifunza kupambana na mawimbi ya njaa mtaani. Huu utajiri wa kukaa peke yangu miaka 800 bila kucheka na washkaji wa Sinza wala kugombana na konda wa daladala... huo siyo utajiri, ni kifungo cha dhahabu."
Juma alichukua ile punje, lakini badala ya kula, aliipuliza kwa pumzi yake ya mwisho ya umaskini. Punje ile ilivunjika na kugeuka kuwa mamilioni ya punje ndogo za kawaida zilizoanza kupeperuka kuelekea mjini Dar es Salaam.
"Unafanya nini?!" Birthday Boy alipiga kelele.
Juma alitabasamu, "Naisambaza hii 'baraka' kwa kila mpangaji anayedaiwa kodi leo. Mimi narudi mtaani. **Huna hela halafu unajiombea maisha marefu, ukipewa hayo maisha marefu utakula nini?** Jibu langu ni: Nitakula kile nitakachokitolea jasho, nikicheka na panya wangu."
Ghafla, ule mwanga ulitoweka. Juma alijikuta amezinduka akiwa amelala kwenye benchi la kituo cha basi cha Mwenge. Jua la asubuhi lilikuwa linamchoma usoni. Mfukoni mwake, alihisi kitu kigumu. Alipotoa, hakuwa na dhahabu... alikuwa na **mswaki mpya kabisa** wa rangi ya kijani, na shilingi elfu kumi iliyokunjwa vizuri.
Pembeni yake, kulikuwa na gazeti la zamani lililoandikwa: *"Mchele wa ajabu waonekana mitaani, wapangaji washangia kupata chakula cha bure leo."*
Juma alinyanyuka, akapiga mswaki wake mpya kwa madaha, akavaa koti lake la suti na kusema, **"Dar es Salaam, leo nimeamka na msamaha kidogo. Maisha yanaendelea!"**
---
**MWISHO.**