Uwanja wa vita ulikuwa umejaa harufu ya chuma kilichoungua na baruti. Keto alikuwa amesimama juu ya rundo la vifaru vilivyopondwa, lakini mwili wake ulikuwa unamsaliti. Kila mara alipomgusa Lilitu ili kupata nguvu ya kuongoza jeshi lake la dhahabu, sehemu ya ngozi yake iligeuka kuwa metali baridi. Alianza kuhisi uzito wa ajabu miguuni—hakuwa akitembea tena, alikuwa akiburuta chuma.

"Lilitu, mbona miguu yangu haihisi ardhi?" Keto aliuliza, sauti yake ikitoka kwa shida kama chuma kinachosuguana.

Lilitu alicheka, sauti yake ikivuma kama radi ya kijani. "Mume wangu, hukuwa mfalme tangu mwanzo. Ulikuwa tu tanuru la kuyeyushia utajiri wangu. Sasa, kijiji kimeisha, jeshi limeisha... ni zamu yako kuwa sanamu kuu ya hekalu langu!"

Keto alistuka. Alijaribu kumsukuma Lilitu, lakini mikono yake ilikuwa imeganda katika pozi la kukumbatia. Alitazama chini na kuona tumbo lake likianza kuwa dhahabu tupu. Jicho la tatu la dhahabu lilikuwa linanyonya ubongo wake, likigeuza mawazo yake kuwa namba na thamani ya fedha.

"Hapana!" Keto alinguruma. Alikumbuka kisu cha kale, silaha pekee iliyoweza kuvunja laana ya Zaba. Alikimbia kwa taabu kuelekea kwenye kiti chake cha enzi kilichotengenezwa kwa dhahabu ya wanakijiji.

Lakini alipofika, alipata pigo la mwisho la moyo. Kile kisu cha kale, kilichokuwa kimezikiwa chini ya mti, hakikuwa kimegeuka kuwa mbao—kilikuwa kimeyeyushwa na kugeuzwa kuwa sehemu ya kiti hicho cha dhahabu. Kilikuwa kimepoteza nuru yake nyeupe; sasa kilikuwa kinang’aa kwa rangi ya kijani ya kishirikina.

"Kisu chako ni kiti changu, Keto!" Lilitu alipaa hewani, akitua juu ya mabega ya Keto. Alianza kumnyonya damu kupitia tundu la jicho la tatu.

Katika dakika hizo za mwisho, Keto aliona sura ya yule mwanafunzi wake wa zamani akikaribia akiwa na tanki la petroli. Kijana yule alikuwa akilia. "Mwalimu, mama alisema nuru haiwezi kuishi ndani ya dhahabu!"

Keto alipata wazo la mwisho la ubinadamu. Aligundua kuwa dhahabu yote iliyomzunguka—pamoja na mwili wake—ilikuwa inategemea mapigo ya moyo wa Lilitu na ile pete ya shaba iliyoko ndani ya mfupa wake.

"Choma moto!" Keto alipiga kelele kwa kijana yule. "Choma kiti hiki! Choma kila kitu!"

"Lakini mwalimu, utajiri huu utapotea!" kijana alijibu kwa kutetemeka.

"Huu si utajiri, ni kaburi la roho zetu! Choma!"

Kijana alifungua koki ya tanki la petroli na kumwagia kiti cha enzi pamoja na Keto na Lilitu. Keto alitumia nguvu zake za mwisho kuwasha cheche kwa kusugua vidole vyake vya chuma. Moto mkubwa, mwekundu na mkali, ulilipuka papo hapo.

Lilitu alipiga yowe la kutisha wakati moto ulipoanza kuyeyusha mbawa zake. Dhahabu ilianza kuyeyuka na kuwa uji wa moto. Keto alihisi maumivu ya mwisho, lakini alitabasamu alipoona ile pete ya shaba ikianza kupasuka kutokana na joto kali la moto wa ubinadamu.

---

**Utangulizi wa Sehemu ya 23: MAJIVU YA AGANO**
Kijiji kizima kinateketea kwa moto ambao hauzimiki kwa maji. Keto na Lilitu wanayeyuka pamoja, wakitengeneza ziwa la dhahabu iliyoyeyuka. Lakini asubuhi inapofika, mtoto mmoja mdogo anapatikana pembezoni mwa lile ziwa akiwa ameshika kipande cha chuma kilichochongoka. Je, hadithi ya Zaba imeisha, au ziwa lile la dhahabu linaanza kuita wahanga wapya? Usikose **Sehemu ya 23: MAJIVU YA AGANO.**