Episode 20: Kuelekea Morogoro na Kivuli cha Kale
Jua la asubuhi lilichomoza likiwa na rangi ya dhahabu iliyomulikiza barabara kuu ya kuelekea mikoani. Gari kubwa la Erick la Range Rover lilikuwa likikata upepo kwa kasi ya wastani, likiacha nyuma mji wa Dar es Salaam uliogubikwa na kumbukumbu za damu, usaliti, na kisasi cha kikatili cha kitandani. Safari hii kuelekea mkoani Morogoro haikuwa ya mapumziko; ulikuwa ni mpango wa Erick wa kuhamisha uwanja wa maisha yao ili kuona kama anaweza kuokoa mabaki ya ndoa yake na Aneth, mbali na anasa na mitego ya jiji.
Kwenye kiti cha mbele, Aneth alikuwa amesikitika huku akitazama nje ya dirisha. Alikuwa amevalia gauni refu la heshima lililofunika mwili wake wote, lakini ndani kabisa ya uzazi wake alikuwa bado anahisi joto na unyevunyevu mzito wa lita za shahawa za Erick alizomwaga alfajiri ya leo wakati akiweka muhuri wa mwisho wa kumiliki mwili wake. Erick alikuwa amekaza usukani, miwani meusi ya jua ikiwa imefunika macho yake yaliyochoka kwa kukatika kwa usiku kucha, asitamke neno lolote tangu walipotoka Chalinze.
Masaa manne ya safari yalipita, na milima ya Uluguru ilianza kuonekana kwa mbali, ikizungukwa na ukungu mzito wa kijani kibichi. Erick alichepua gari kutoka barabara kuu na kuingia barabara ya vumbi inayoelekea maeneo ya ndani ya kuelekea mashamba yake mapya ya mchele yaliyopo nje kidogo ya mji wa Morogoro—eneo ambalo kwa bahati mbaya, lilikuwa umbali wa kilomita chache tu kutoka kijiji alichozaliwa na kuzikwa marehemu Amidu.
Walipofika karibu na kijiji cha mwanzo cha kuingilia mashambani, barabara ilikuwa nyembamba na yenye misitu minene ya miiba pande zote mbili. Ghafla, mbele yao barabarani, Erick alilazimika kukanyaga breki kwa nguvu zote baada ya kuona kundi la watu watatu wakiwa wamesimama katikati ya njia, wakiwa wamezuia barabara kwa kutumia magogo makubwa ya miti.
"Erick... kuna nini mume wangu?" Aneth alishtuka na kushika bega la Erick kwa hofu, moyo wake ukitunda kwa kasi.
Erick hakujibu. Mkono wake wa kulia ulishuka haraka chini ya kiti chake ambako alikuwa ameficha ile bastola ya Haidali aliyoipora kule Mikocheni. Alikoki bastola ile kwa siri (*klika!*), macho yake yakitazama wale watu watatu waliokuwa wanasogea polepole kuelekea kwenye gari lao.
Watu wale walikuwa wamevalia nguo nyeusi zilizochakaa, nyuso zao zikiwa zimekaza kwa chuki na mioyo yao ikiwa imejaa kiu ya jambo lisilojulikana. Aliyetangulia mbele alikuwa mzee mmoja mwenye mvi nyingi kichwani lakini macho yake yakiwa na wekundu ule ule unaofanana kabisa na macho ya marehemu Amidu na Haidali. Alikuwa ni Mzee Mwasingo, baba mzazi wa Amidu na Haidali, aliyekuja Morogoro baada ya kashfa ya mwanawe kule Dar es Salaam kufichuka.
Mzee yule alisimama mbele ya kioo cha Erick, akanyosha mkono wake uliokauka na kukigonga kioo cha gari kwa nguvu. Erick alishusha kioo kidogo tu, mtutu wa bunduki ukiwa umelala salama mkononi mwake chini ya usukani.
"Erick wa Kariakoo... tulijua utakuja huku mkoani kukimbia madhambi uliyoyafanya mjini," Mzee Mwasingo aliongea kwa sauti nzito iliyochanganyika na upepo wa porini, sauti yake ikimfanya Aneth adondoshe machozi kwa mshtuko. "Ulimfanya Amidu ajiue kwa ajili ya huyo mwanamke, na jana usiku umemuharibu Haidali na kumnyofoa utu wake kule Mikocheni. Ulidhani ukoo wa Mwasingo hauna wanaume wa kulipiza kisasi?"
Kabla Erick hajasema neno, wale vijana wawili waliokuwa nyuma ya mzee yule walisogea pembeni ya milango ya gari, mikono yao ikiwa imefichwa nyuma ya migongo yao, wakionyesha ishara ya kuwa na silaha za jadi na bastola za kienyeji zilizotengenezwa kwa chuma.
Mzee Mwasingo alimsogelea Aneth kwa macho yake ya kikulutu na kutabasamu tabasamu la kikatili la ushindi. "Msimu wa kwanza wa maisha yenu ya starehe na bima za mjini umeisha, Aneth. Karibuni Morogoro... huku ndiko damu ya Amidu inakwenda kunywa damu yenu, na mtajua kuwa kitanda mlichokichezea Dar es Salaam, kinaenda kuwa kaburi lenu huku mkoani."
Upepo mkali ulivuma, ukasababisha milango ya gari kutikisika, huku Erick akijipanga kufungua mlango kwa nguvu kuanza mapambano mapya ya kufa na kupona katikati ya msitu mnene wa Morogoro. Mchezo wa usaliti, mapenzi na kisasi ulikuwa umefika mwisho wa sura ya kwanza, lakini ndio kwanza dhoruba ya msimu mpya wa hatari inaanza kufuka moshi mkoani.
---
**MWISHO**
Kwenye kiti cha mbele, Aneth alikuwa amesikitika huku akitazama nje ya dirisha. Alikuwa amevalia gauni refu la heshima lililofunika mwili wake wote, lakini ndani kabisa ya uzazi wake alikuwa bado anahisi joto na unyevunyevu mzito wa lita za shahawa za Erick alizomwaga alfajiri ya leo wakati akiweka muhuri wa mwisho wa kumiliki mwili wake. Erick alikuwa amekaza usukani, miwani meusi ya jua ikiwa imefunika macho yake yaliyochoka kwa kukatika kwa usiku kucha, asitamke neno lolote tangu walipotoka Chalinze.
Masaa manne ya safari yalipita, na milima ya Uluguru ilianza kuonekana kwa mbali, ikizungukwa na ukungu mzito wa kijani kibichi. Erick alichepua gari kutoka barabara kuu na kuingia barabara ya vumbi inayoelekea maeneo ya ndani ya kuelekea mashamba yake mapya ya mchele yaliyopo nje kidogo ya mji wa Morogoro—eneo ambalo kwa bahati mbaya, lilikuwa umbali wa kilomita chache tu kutoka kijiji alichozaliwa na kuzikwa marehemu Amidu.
Walipofika karibu na kijiji cha mwanzo cha kuingilia mashambani, barabara ilikuwa nyembamba na yenye misitu minene ya miiba pande zote mbili. Ghafla, mbele yao barabarani, Erick alilazimika kukanyaga breki kwa nguvu zote baada ya kuona kundi la watu watatu wakiwa wamesimama katikati ya njia, wakiwa wamezuia barabara kwa kutumia magogo makubwa ya miti.
"Erick... kuna nini mume wangu?" Aneth alishtuka na kushika bega la Erick kwa hofu, moyo wake ukitunda kwa kasi.
Erick hakujibu. Mkono wake wa kulia ulishuka haraka chini ya kiti chake ambako alikuwa ameficha ile bastola ya Haidali aliyoipora kule Mikocheni. Alikoki bastola ile kwa siri (*klika!*), macho yake yakitazama wale watu watatu waliokuwa wanasogea polepole kuelekea kwenye gari lao.
Watu wale walikuwa wamevalia nguo nyeusi zilizochakaa, nyuso zao zikiwa zimekaza kwa chuki na mioyo yao ikiwa imejaa kiu ya jambo lisilojulikana. Aliyetangulia mbele alikuwa mzee mmoja mwenye mvi nyingi kichwani lakini macho yake yakiwa na wekundu ule ule unaofanana kabisa na macho ya marehemu Amidu na Haidali. Alikuwa ni Mzee Mwasingo, baba mzazi wa Amidu na Haidali, aliyekuja Morogoro baada ya kashfa ya mwanawe kule Dar es Salaam kufichuka.
Mzee yule alisimama mbele ya kioo cha Erick, akanyosha mkono wake uliokauka na kukigonga kioo cha gari kwa nguvu. Erick alishusha kioo kidogo tu, mtutu wa bunduki ukiwa umelala salama mkononi mwake chini ya usukani.
"Erick wa Kariakoo... tulijua utakuja huku mkoani kukimbia madhambi uliyoyafanya mjini," Mzee Mwasingo aliongea kwa sauti nzito iliyochanganyika na upepo wa porini, sauti yake ikimfanya Aneth adondoshe machozi kwa mshtuko. "Ulimfanya Amidu ajiue kwa ajili ya huyo mwanamke, na jana usiku umemuharibu Haidali na kumnyofoa utu wake kule Mikocheni. Ulidhani ukoo wa Mwasingo hauna wanaume wa kulipiza kisasi?"
Kabla Erick hajasema neno, wale vijana wawili waliokuwa nyuma ya mzee yule walisogea pembeni ya milango ya gari, mikono yao ikiwa imefichwa nyuma ya migongo yao, wakionyesha ishara ya kuwa na silaha za jadi na bastola za kienyeji zilizotengenezwa kwa chuma.
Mzee Mwasingo alimsogelea Aneth kwa macho yake ya kikulutu na kutabasamu tabasamu la kikatili la ushindi. "Msimu wa kwanza wa maisha yenu ya starehe na bima za mjini umeisha, Aneth. Karibuni Morogoro... huku ndiko damu ya Amidu inakwenda kunywa damu yenu, na mtajua kuwa kitanda mlichokichezea Dar es Salaam, kinaenda kuwa kaburi lenu huku mkoani."
Upepo mkali ulivuma, ukasababisha milango ya gari kutikisika, huku Erick akijipanga kufungua mlango kwa nguvu kuanza mapambano mapya ya kufa na kupona katikati ya msitu mnene wa Morogoro. Mchezo wa usaliti, mapenzi na kisasi ulikuwa umefika mwisho wa sura ya kwanza, lakini ndio kwanza dhoruba ya msimu mpya wa hatari inaanza kufuka moshi mkoani.
---
**MWISHO**