Ule usiku wa mahaba ya hasira na vurugu uliniacha nikiwa na maumivu makali mwilini, lakini maumivu ya moyoni yalikuwa makubwa zaidi. Kitendo cha yeye kuvaa suruali yake na kuondoka bila hata neno la faraja, huku akisisitiza kuwa bado anahama, kilinifanya nishinde kitandani hadi asubuhi nikitazama dari. Harufu ya majimaji yake na jasho letu iliyokuwa imetapakaa kwenye shuka ilikuwa bado inanilevya, ikinikumbusha jinsi mwili wangu ulivyomsaliti na kumkaribisha kwa hamu kubwa vile.

Asubuhi ilipofika, nililazimika kwenda kazini nikiwa na stress zilizopitiliza. Akili yangu haikuwa ofisini kabisa. Ilipofika saa saba mchana, simu yangu ilivibrate. Alikuwa ni mama mwenye nyumba wetu (Landlady) wa pale compaund.

*"Halo, mrembo. Naomba nikuulize, huyu jirani yako ana matatizo gani? Mbona kuna dalali amekuja hapa na gari kubwa la mizigo aina ya Mitsubishi Fuso, anasema anapakia vitu vyake anahama leo? Mbona hajanipa taarifa ya mwezi mmoja kama mkataba unavyosema?"* Sauti ya mama mwenye nyumba ilikuwa na mshtuko.

Dunia ilizunguka. Kumbe alikuwa siriously anamaanisha! Bila kuchelewa, niliomba udhuru wa dharura kazini, nikakimbia nje na kupanda pikipiki (bodaboda) hadi nyumbani. Moyo wangu ulikuwa unadunda kwa kasi, nikisali kimoyo-moyo kuwa nikute bado hajafanikiwa kuondoa kila kitu.

Niliingia getini huku nikihema juu juu. Macho yangu yalikumbana na lile gari kubwa la Mitsubishi Fuso likiwa limepaki vizuri katikati ya compaund. Mlango wa nyumba yake ulikuwa wazi, na vijana wawili wa kazi walikuwa wameshika kochi lake la ngozi wakitoka nalo nje kuelekea kwenye gari. Yeye alikuwa amesimama pembeni, akiwa amevaa kaputula na tisheti, akishika daftari ndogo na kuweka tiki kila kitu kinapotoka.

*"Simamisheni kwanza!"* Nilipiga kelele huku nikijitupa mbele ya wale vijana waliokuwa wameweka kochi chini ili kulinyanyua tena. Nilikuwa nahema, kifua changu kikipanda na kushuka kwa hasira na hofu.

Jamaa alinitazama kwa macho ya dharau, akacheka kicheko cha kejeli. *"Wewe mwanamke una matatizo gani ya akili? Hapa ni kwangu, na hivi ni vitu vyangu. Ondoka hapo njiani vijana wafanye kazi yao."*

Dalali mmoja mtu mzima aliyekuwa karibu alijaribu kuingilia kati, *"Kaka, huyu ndio yule shemeji niliyekuambia..."*

*"Shemeji gani? Huyu hana tofauti na malaya tu niliyepita nae! Hana hati miliki na mimi wala vitu vyangu!"* Jamaa alifoka kwa sauti kubwa, maneno yaliyochoma moyo wangu kama mkuki. Niliona majirani wa compaund ya pili wakichungulia tena juu ya ukuta wao.

Kitendo cha yeye kuniita "malaya aliyepita nae" mbele ya wale wanaume kilikata kamba ya mwisho ya ustahimilivu wangu. Nilikimbia kuelekea kwake, nikamsukuma kwa nguvu zangu zote hadi akaanguka juu ya lile kochi lililokuwa chini. Nilimrukia kifuani, nikimshika shati lake na kuanza kumshushia makonde ya hasira yaliyochanganyika na machozi.

Jamaa alishtuka, lakini badala ya kunipiga, alinitega kwa miguu yake na kunipindua, nikajikuta niko chini yake kwenye lile kochi la ngozi lililokuwa katikati ya compaund. Watu walikuwa wanatazama, lakini yeye, akiongozwa na ule ukaribu wa miili yetu na harufu yangu iliyomchanganya usiku wa jana, alikaza mikono yake kwenye viuno vyangu, akisugua sehemu zake za siri juu ya suruali yake kwenye mapaja yangu mbele ya wale mafundi. Macho yake yalibadilika ghafla, yakajaa hamu ileile ya jana. Aliniletea mdomo wake karibu na sikio langu, akipumua kwa shida: *"Unanitega mbele ya watu, eeeh? Hata ukifanya hivi, leo siondoki na kochi tu, naondoka na kila kitu changu..."*

---

**Utangulizi wa Episode Inayofuata:**
Katika **Episode 5: Siri ya Gari Lililorudi Usiku**, tutaona jinsi zoezi la kuhama lilivyositishwa mchana ule baada ya ugomvi wetu mkubwa, lakini mambo yalipogeuka usiku wa manane pale gari la Mitsubishi liliporudi kwa siri, safari hii likiwa haliji kubeba samani, bali lilibeba siri nzito iliyonifanya nigundue kuwa nilikuwa naishi na mtu nisiyemjua kabisa.