Kwenye Chumba cha Guest House Bubu
Mlio wa injini ya Toyota Ipsum ulirindima mitaani huku dereva akikanyaga mafuta bila huruma. Tulikuwa tukipenya kwenye vichochoro vya giza vya jiji la Dar es Salaam, tukikata kona kwa kasi kiasi cha kufanya miili yetu igongane ndani ya gari. Nje, giza lilionekana kutubeba, na kwa bahati nzuri, lile gari la maadui la V8 lilichelewa kugeuka kutokana na udogo wa compaund yetu ya zamani. Tulifanikiwa kuwapoteza.
Muda mfupi baada ya saa nane za usiku, gari ilipunguza mwendo na kuingia kwenye ua wa nyumba moja ya wageni iliyojificha (Guest House bubu) maeneo ya kusini mwa jiji. Eneo lile lilikuwa na utulivu wa mashaka, taa zake zikiwa hafifu na za rangi ya kijani.
Dereva alizima injini haraka. "Kaka, mmefika salama. Shikeni funguo za chumba namba saba, nimeshalipia kila kitu. Mimi nabaki hapa nje kulinda gari na haya maboksi matatu ya nyuma, nendeni na hili la mwisho," alisema huku akitweta kwa uoga uliomjaa.
Jamaa alibeba lile boksi la mwisho kwa mkono mmoja, na mkono mwingine ukanivuta mimi kwa nguvu. Nilikuwa bado niko katika hali ya dharura—kanga yangu niliyojifunga kifuani ilikuwa imechanika kidogo wakati wa kumpiga yule mtoto wa 2000, ikionyesha ngozi ya mapaja yangu na sehemu ya juu ya kifua changu waziwazi. Yeye mwenyewe alikuwa amevaa tu bukta na tisheti, akivuja jasho jepesi lililometameta kwenye taa za koridoni.
Tulipofungua mlango wa chumba namba saba na kuingia ndani, jamaa alitupa lile boksi zito la fedha na nyaraka pembeni ya kitanda, kisha akajifunga komeo kwa nguvu. Aliegemeza mgongo wake kwenye mlango, akishusha pumzi ndefu ya ushindi.
Macho yetu yalikutana gizani, yakimulikwa na mwanga hafifu wa taa ya nje iliyopenya dirishani. Hofu ya kifo tuliyoikimbia, ushindi wa kutoroka, na ule uhalisia kwamba tulikuwa salama—hata kama ni kwa muda tu—ulilipua cheche za hamu kubwa ya miili yetu iliyokuwa imezuiliwa kwa masaa mengi.
Hakusema neno. Alipiga hatua mbili ndefu na kuninyanyua mzobemzobe hadi juu ya kile kitanda kikubwa cha mbao. Mikono yake ilikuwa na nguvu ya ajabu usiku huo. Alivuta ile kanga yangu iliyobaki na kuitupa sakafuni, akaniacha uchi wa mnyama chini ya macho yake yaliyokuwa yakiwaka tamaa. Alivua tisheti yake na bukta yake kwa haraka, akajilaza juu ya mwili wangu, ngozi yake ya joto ikigusa ngozi yangu iliyokuwa na ubaridi wa upepo wa usiku.
"Umenipigania kama simba jike," alichonong'ona kwa sauti iliyokauka, midomo yake ikizama kwenye shingo yangu na kuanza kunyonya kwa pupa inayouma, akishuka hadi kwenye matiti yangu na kuyaminya kwa mikono yote miwili kama anataka kuyapasua.
Ulimwengu wa nje uliyeyuka. Tulizama kwenye mahaba yaliyovunja rekodi zote za miaka yetu ya nyuma. Bila maandalizi marefu, alijisukuma ndani yangu kwa nguvu na kasi ya kutisha. Kitanda kile cha guest house kilianza kupiga kelele nzito za mbenju mbenju zilizorindima chumbani kote. Nilipandisha miguu yangu yote miwili juu ya mabega yake, nikijipinda kiuno kumlaki kila anapozama hadi ndani kabisa. Midundo yake ilikuwa ya haraka, ya kikandamizaji, iliyochochewa na adrenalini ya kutoroka kifo.
Jasho letu lilichanganyika na kulowesha shuka za kile kitanda, sauti za miili yetu ikigongana kwa nguvu na sauti za chini za mahaba zikijaza chumba kile. Kila mguso ulikuwa na ladha ya kipekee, tukisukumana kwa pupa ya ajabu hadi pale sote wawili tulipohisi ulimwengu unazunguka, tukitetemeka kwa pamoja na kumwaga majimaji yetu kwa mtiririko mzito uliotuacha tukihema juu ya vifua vya mwenzake, miili ikiwa haina nguvu hata ya kusogeza kidole.
Utangulizi wa Episode Inayofuata:
Katika Episode 16: Mgeni wa Alfajiri Guesthousini, tutaona jinsi usingizi wetu mzito wa kuchoka ulivyokatishwa alfajiri na mapema na sauti ya mtu anayegonga mlango wetu wa chumba namba saba kwa siri, na ugunduzi wa kushangaza kuwa yule dereva wetu wa taksi hakuwa nje tena kulinda gari, bali kulikuwa na alama za damu kwenye usukani.