Mwangaza wa tochi ya simu ulitetemeka mikononi mwangu. Macho yangu yalikumbana na ukweli ulioukata moyo wangu vipande vipande. Aliyekuwa amelala kwenye dimbwi la damu alikuwa ni **Joan**. Risasi ile ya dhati ya mlinzi ilikuwa imempata katikati ya kifua chake cha kushoto, pale pale penye moyo uliokuwa ukidunda kwa fujo sekunde chache zilizopita kwa mzuka wa mahaba.

Ngozi yake nyeusi ilikuwa imeanza kupoteza joto, ikawa ya baridi. Neema alikuwa amepiga magoti pembeni yake, akilia kwa sauti ya usiku huku akijaribu kuziba lile jeraha kwa mikono yake miwili iliyolowana damu na ute.

"Joan! Joan usituache... mpenzi wangu!" Neema alilia, akisujudu juu ya mwili wa rafiki yake wa damu.

Nilisogea kwa haraka nikiwa bado utupu, nikamnyanyua Joan kichwa chake. Macho yake yaliyokuwa yamelegea sana yalinikazia mimi na Neema. Midomo yake iliyotakata damu ilifunguka taratibu, ikatoa tabasamu la mwisho la kikahaba—tabasamu lililotukumbusha utamu wa Morogoro, fujo za Sinza, na ule wazimu wa watatu kule Bagamoyo.

"Frank... Neema..." Joan aliongea kwa pumzi ya mwisho kabisa iliyokatika dharura. "Pesa... pesa zenu... kimbieni... mimi... nime... nimefaidi... utamu..."

Mwili wa Joan ulilegea kabisa mikononi mwangu. Macho yake yakabaki wazi, yakitazama dari ya basement. Joan alikuwa amepoteza maisha akitetea mabilioni na upendo uliogubikwa na pepo la ngono.

"Hii siyo sekunde ya kulia, Neema! Kazi haijaisha!" nilifoka kwa ukali uliosukumwa na dharura ya hatari, nikijifuta machozi yaliyochanganyika na jasho mwilini.

Nilikimbia hadi kwa mdogo wake Neema, nikamnyofoa ile kamba kwa kutumia nguvu za mikono na kumtoa ile plasta mdomoni. Kisha, mimi na Neema tulijisukumia haraka kwenye madira yetu yaliyosalia salama sakafuni, tukauacha mwili wa Joan hapo hapo kwa maumivu makali. Neema alibeba lile begi la mabilioni kwa mikono inayotetemeka, na mimi nikashika ile bastola ya fedha ya Mndeme ambaye alikuwa bado hajazinduka.

Tulianza kukimbia kupitia ngazi za marumaru kuelekea juu, mdogo wake Neema akiwa katikati yetu. Lakini tulipofika tu sebuleni ghorofa ya kwanza, milango yote ya kioo ilimulikwa kwa kasi ya dhoruba.

*Wuuuuh! Wuuuuh! Wuuuuh!*

Ving'ora vya magari sita ya polisi vilisikika vikisimama kwa fujo nje ya ua, na safari hii taa zao nyekundu na bluu ziligeuza usiku kuwa mchana. Kupitia kioo kikubwa cha mbele, nilimwona mwanamke aliyetungulia mbele ya askari. Alikuwa ni **mke wa Mzee Mndeme**! Alikuwa ameshikilia nyaraka mkononi mwake, na sura yake ilikuwa na tabasamu la ushindi wa kisheria. Alikuwa amewaleta polisi baada ya kugundua kuwa mumewe naye amewasaka hadi Mbezi Beach ili achukue mabilioni peke yake bila yeye kujua.

"Frank, Neema, na Joan! Tokeni mikono juu! Hamna njia ya kutoroka, Mbezi Beach yote imefungwa!" sauti ya kipaza sauti cha polisi ilirindima, ikisikika kama ahadi ya kifo au jela ya maisha.

Niligeuka na kumtazama Neema. Dira lake lilikuwa limeganda mapajani mwake kwa damu ya Joan na unyevunyevu wa mwili wake. Katikati ya mtego huu wa mwisho wa maisha yetu, macho ya Neema yalinikazia kwa ujasiri, huku akilisogeza lile begi la mabilioni nyuma yangu.

"Frank, hatuendi jela peke yetu," Neema alinong'ona, sauti yake ikirudisha ule mzuka wa pepo la ngono na kisasi. "Tunafungua mlango huu, tunawasha moto huu wa mabilioni mbele yao, na kama ni kufa, tunakufa kiume!"

---

**Utangulizi wa Episode Inayofuata:**
Katika **Episode 21: Ushuhuda wa Moto na Hatua ya Mwisho**, Frank analazimika kusukuma mlango wa kioo na kukutana uso kwa uso na mke wa bosi na mitungio ya bunduki za polisi. Wakati mke wa bosi akidai begi la mabilioni lifunguliwe, siri nyingine kubwa ya kisheria inalipuka ambayo inabadilisha muelekeo mzima wa kesi hiyo hapo hapo uwanjani. Je, Frank na Neema watapata upenyo wa kupona na kuelekea Dubai, au huu ndio mwisho wa utamu wao? Usikose sehemu inayofuata!