Mionzi ya jua la asubuhi ilipenya kupitia kioo kilichovunjika cha dirisha la sebule, ikimulika mivuke ya chai ya rangi iliyokuwa ikitoka kwenye kikombe cha plastiki cha Khalfan. Khalfan alikaa kwenye kiti cha mbao, uso wake ukiwa umejaa uchovu na mawazo mazito. Akili yake yote ilikuwa ikitafakari mikiki mikiki ya usiku uliopita na namna maisha yao yanavyozidi kuwa magumu kila uchao.

Taratibu, mlangoni pa chumba cha watoto pakafunguka. Karim, akiwa amevaa kaptula yake ya kijani na tisheti iliyochakaa, alitoka huku akijifuta macho kwa nyuma ya mkono wake. Alitembea taratibu na kusimama pembeni ya meza alipoketi baba yake.

"Baba..." Karim alinong'ona kwa sauti ya mpole iliyojaa mashaka.

Khalfan alitua kikombe chake mezani na kujaribu kulazimisha tabasamu usoni mwake. "Abee Karim mwanangu, umeamkaje? Hujambo?"

Mtoto alitingisha kichwa kukubali, lakini macho yake makubwa hayakukosa kuonyesha hofu. Alisogea karibu zaidi, akajishika kwenye goti la Khalfan na kuinua uso wake. "Baba, hivi kwanini kila usiku mama anakuwa analia sana? Kuna mtu anampiga pindi wewe ukiwa unamshika, au ni kwanini anapiga kelele zile?"

Neno hilo lilimchoma Khalfan kama msumari wa moto uliotiwa mwilini mwake. Damu ilimpanda kichwani, na mkono wake uliokuwa umeshikilia kikombe ulianza kutetemeka. Alibaki amemkodolea mwanaye macho kwa sekunde kadhaa bila kujua neno la kumwambia.

"Karim... mama... mama alikuwa na ndoto mbaya tu mwanangu. Hakuna anayempiga," Khalfan alijiuma uma ulimi, sauti yake ikikwama koo. "Nenda kacheze nje na mdogo wako, sawa?"

Kamal alitoka nje akiwa bado hana majibu ya kuridhisha. Khalfan alisimama kwa hasira kutoka kwenye kiti, akasukuma mlango wa chumba cha kulala kwa nguvu. Zuleha alikuwa amekaa mbele ya vioo vya kabati, akipaka mafuta kwenye mapaja yake manene na meupe yaliyokuwa yaking'aa. Kanga aliyokuwa amejifunga ilikuwa imeshuka hadi kiunoni, ikiacha matiti yake yaliyojaa wazi.

"Zuleha!" Khalfan alifoka kwa sauti ya chini lakini iliyojaa ghadhabu. "Hali hii sasa imefika mwisho! Hivi unajua Karim ametoka kuniuliza nini sasa hivi? Mtoto wa miaka mitano ananiuliza kwanini mama yake an hisia za kulia na kupiga kelele kila usiku!"

Zuleha hata hakushtuka. Aligeuka taratibu, akamtazama Khalfan kuanzia angani hadi ardhini, kisha akainua mdomo wake wa juu kwa dharau.

"Khalfan, usianze kuniletea visingizio vya kitoto hapa," Zuleha alisema huku akisimama na kufunga kanga yake vyema kiunoni, matiti yake yakitikisika kwa nguvu. "Hizo ndizo hisia zangu unapokuwa unanikosha! Au unataka nifanye igizo kitandani? Kama huwezi kuniridhisha bila mimi kupaza sauti, au kama umechoka kuishi na mimi, sema tu moja kwa moja usitumie mtoto kama ngao!"

"Zuleha, unajisikia lakini?" Khalfan alimlapia hatua mbili karibu, akimtazama mke wake kwa uchungu. "Tumeshafukuzwa nyumba kumi na moja! Leo hii tupo kwenye nyumba ya kaka yangu, na bado hutaki kubadilika? Unataka watoto wetu wakue wakijua mama yao ni mtu wa namna gani?"

Zuleha alimsonya Khalfan kwa nguvu (*Aiiiiii!*), kisha akamkaribia na kumgusa kifua kwa kidole chake cha shahada. "Khalfan, nikwambie ukweli: mimi sitaacha kulia wala kupiga kelele wakati wa tendo. Huo ndio muundo wangu! Na kama vipimo vyako haviwezi kuvumilia sauti zangu, basi nitafute mwanaume mwingine atakayeona sauti zangu ni muziki masikioni mwake!"

Maneno hayo yalimchoma Khalfan kuliko maelezo. Kabla hajajibu kitu, Zuleha alimpita kwa dharau akielekea jikoni, akimwacha Khalfan akiwa ameshikwa na shocked kubwa ya tabia na msimamo wa mke wake.

---

**UTANGULIZI WA EPISODE 3: Sauti za Majirani na Mtego wa Mahaba**

Baada ya majibizano hayo mazito, Khalfan anaamua kutoka nje kwenda kutuliza akili, lakini huko mtaani anakutana na kejeli za majirani waliopata ushahidi wa sauti za usiku uliopita. Wakati huo huo, Zuleha anapanga mbinu mpya ya kumweka Khalfan mkononi kwa kutumia mahaba mazito na ya moto jioni hiyo ili kumfanya asahau yote yaliyotokea. Usikose **EPISODE 3: Sauti za Majirani na Mtego wa Mahaba**.