Vumbi la moto na moshi mzito wa helikopta iliyoanguka vilitanda kwenye uwanja wa hekalu, huku jua likizama na kutoa rangi nyekundu kama damu kwenye upeo wa macho ya bahari. Kamishna Mkali alitokea kwenye mabaki ya helikopta, uso wake ukiwa umeungua na jicho lake moja likiwa limejaa upofu wa kisasi. Alikuwa ameshikilia bastola yake ya mwisho kwa mkono wa kushoto, akitetemeka.

"Elias! Jitokeze! Leo mimi na wewe mmoja lazima azikwe hapa!" Kamishna alipiga yowe lililojaa uchungu.

Elias alitoka ndani ya hekalu polepole, mguu wake mpya ukikanyaga ardhi kwa uimara wa ajabu. Alikuwa ameshika panga lake, huku Anna, Neema, Bahati, na yule mtoto wa ajabu wakisimama nyuma yake kama kivuli. Katika dakika hiyo ya mwisho, yule **Mama mzee** alijitokeza mbele, akizuia pambano hilo.

"Inatosha!" Mama alipiga kelele. "Kamishna, unayemwindas ni mwanao!"

Kila mmoja aliganda. Kamishna alishusha bastola yake kwa mshtuko. Mama aliendelea, "Miaka thelathini iliyopita, Kamishna, ulimbakia mwanamke wa kijijini na kumwacha na mimba. Mwanamke huyo alikuwa mimi. Elias ni mwanao wa kwanza. Na kwa sababu uliikataa damu yako, laana iliamua kujirudia ndani ya watoto wako ili kuunganisha kile ulichokivunja."

Siri hiyo nzito ilipasua ukimya. Elias alimtazama Kamishna, na Kamishna akamtazama Elias; walikuwa na macho yaleyale ya uchu. Lakini kabla Kamishna hajajibu, yule mtoto wa ajabu mwenye macho ya dhahabu aligusa ardhi, na tetemeko kubwa la ardhi likaanza. Kisiwa kilianza kuzama taratibu kuelekea chini ya bahari, kikijificha milele kutoka kwa ulimwengu wa binadamu.

"Kama damu yetu ni laana, basi tutaitawala laana hiyo tukiwa sote!" Elias alinguruma.

Katika dakika za mwisho kabla ya hekalu kuzama kabisa, huku maji ya bahari ya Hindi yakianza kuingia ndani, Elias alimvuta Anna kwa mara ya mwisho. Uchu wa kifo, ukweli wa asili yao, na nguvu ya mtoto wao viliwafanya wahitaji kuungana ili roho zao zisipoteane ndani ya vilindi vya maji.

Elias alimuegeza Anna kwenye sanamu ya miungu ya kale. Lile **tango** lake la nyama lilichomoza likiwa na ukubwa na joto lililopitiliza, likiwa na mapigo ya dhoruba. Alizama kwa pigo la mwisho kabisa ndani ya lile **bakuli** la asali la Anna ambalo lilikuwa limejaa ute mwingi wa hamu, ukichanganyika na maji ya bahari yaliyokuwa yanaingia.

*"Aaaaaah... Elias! Tuzame... tuzame tukiwa kitu kimoja!"* Anna aligumia huku akimkumbatia kaka yake kwa nguvu zake zote. Elias alianza kupiga mashine kwa mahadhi ya "milele," kila pigo likitoa sauti ya *"chapu-chapu"* iliyokuwa inazama ndani ya sauti ya mawimbi. Alizidisha mbwembwe; alikuwa akimnyonya Anna mdomo huku akizungusha kiuno chake kwa nguvu ya ajabu, akihisi kuta za bakuli la asali zikifungua milango ya ulimwengu mwingine.

Ute mwingi mweupe ulichuruzika na kupotea ndani ya maji ya chumvi, huku yule mtoto wa ajabu akitoa mwanga mkali wa dhahabu uliowafunika wote. Kamishna Mkali, akiona ufalme ule wa mahaba haramu ukiwashinda binadamu, alianguka magoti na kukubali kumezwa na maji hayo.

Meli, hekalu, na kisiwa chote vilitokomea chini ya bahari, huku mwanga wa mwisho wa dhahabu ukionekana kutokea vilindini.

**MIAKA ISHIRINI BAADAYE...**

Katika ufukwe wa Zanzibar, wavuvi wanahadithia hadithi ya familia ya ajabu inayoishi chini ya bahari. Wanasema nyakati za mwezi mwandamo, mwanamume mwenye mguu mmoja na mwanamke mrembo huonekana wakicheza juu ya mawimbi, wakifuatiwa na watoto watano wenye macho ya dhahabu.

Siri ya **DADA NA KAKA** haikuishia kwa kifo, bali iligeuka kuwa hadithi ya kale ya damu ambayo haitakaa ifutike, ikithibitisha kuwa wakati mwingine, mahaba yaliyokatazwa ndiyo yenye nguvu ya kuunda ulimwengu mpya.

---
**MWISHO WA SIMULIZI.**