Episode 1: MAISHA NA MAJIBIZO
Mchana huo wa Jumanne, jua kali la Jiji la Dar es Salaam lilikuwa likichoma bila huruma. Katika mtaa wa Mbonde, sauti za vyombo vikigongana na harufu nzito ya mishkaki na samaki wa kaanga zilijaa kwenye banda dogo la Mama Lishe ambapo Suzana alikuwa akifanya kazi. Suzana alikuwa binti mwenye umbo la kuvutia, mrefu kiasi, mwenye ngozi ya rangi ya chokoleti na macho yenye aibu ya asili.
Licha ya kufanya kazi ya kusafisha vyombo na kupakua chakula tangu asubuhi hadi jioni, Suzana alikuwa msichana aliyetulia sana. Hakupenda mambo mengi na mara kwa mara alionekana na Biblia ndogo kwenye mfuko wa apron yake.
"Suzana! Haleluya dada!" sauti ya Mzee Zakaria, mmoja wa wazee wa kanisa lao la *Mwangaza wa Uzima*, ilisikika ikitokea getini.
Mzee Zakaria alikuwa mtu wa umri wa miaka hamsini hivi, akiwa amevaa suti yake nyeusi na shati jeupe lililopigwa pasi vizuri. Alipenda kujionyesha kama mtu aliyetakata kabisa kiroho.
"Amina Baba Mzee, karibu," Suzana alijibu kwa sauti ya mpole huku akifuta mikono yake kwenye kitambaa safi.
"Amina binti. Mchungaji Eliya aliniagiza niongee nawe tena. Unajua kanisa linakutambua kama binti mwenye nidhamu na maadili mema. Kwaya yetu ya Mwanakondoo inakuhitaji sana. Sauti yako na uwepo wako utakuwa baraka. Kwanini unakataa kila siku kujiunga na huduma hii?" Mzee Zakaria aliuliza, macho yake yakimwangazia Suzana kwa umakini uliojificha nyuma ya tabasamu la kiroho.
Suzana alishusha breath ndefu. Ukweli ulikuwa kwamba Suzana alipenda kwenda kanisani kusikiliza neno na kurudi nyumbani kwake. Hakutaka kabisa kujihusisha na vikundi vya kanisani, wala ratiba za mazoezi ya kwaya. Hakuwa na ratiba yoyote inayombana uraiani, lakini moyoni mwake hakutaka tu.
"Mzee Zakaria, naomba mnisamehe sana. Ratiba zangu za kazi hapa kwa Mama Lishe zinabana sana. Huwa namaliza usiku mno na asubuhi na mapema natakiwa kuwa hapa. Sitoweza kushiriki mazoezi ya kwaya kikamilifu na sitaki kuwa mtu wa kusuasua katika kazi ya Mungu," Suzana alidanganya kwa sura ya unyenyekevu.
Mzee Zakaria alitikisa kichwa kwa masikitiko ya ghiliba. "Haya binti, Mungu akubariki. Lakini kumbuka, anayekataa wito wa Mungu anajinyima baraka."
Baada ya Mzee Zakaria kuondoka, Suzana alirudi kwenye kazi zake. Hakujua kuwa hayo yalikuwa maisha yake ya mwisho ya amani kabla ya upepo wa dhiki kumpiga.
Baada ya wiki mbili tu, pigo la kwanza lilimpata. Mama Lishe, ambaye ndiye alikuwa mwajiri wake pekee na tegemeo lake la kupata chakula na podi ndogo ya chumba chake, alipata dharura kubwa na kuamua kufunga biashara na kuhama mkoa kabisa kuelekea Mwanza.
Suzana alibaki hana mbele wala nyuma. Kodi ya chumba ilikuwa inaelekea kuisha, akiba yake ndogo ya fedha ilipukutika ndani ya wiki mbili za mwanzo za kutafuta kazi bila mafanikio. Alitembea mitaa yote ya jiji akitafuta hata kazi ya kufua nguo au kusafisha nyumba, lakini milango yote ilikuwa imefungwa.
Siku moja jioni, akiwa amekaa nje ya chumba chake akiwaza jinsi atakavyokula usiku huo, alimwona rafiki yake wa zamani, Neema. Neema alikuwa binti wa mtaani hapo hapo lakini alikuwa amebadilika sana siku za karibuni. Alivaa nguo za gharama, nywele za wigi la bei mbaya, na alikuwa akinukia marashi ya kifahari.
"Suzana! Mambo vipi dada?" Neema alisema huku akimkumbatia Suzana.
"Safi Neema... Mbona umependeza hivi? Maisha yanakwenda vizuri sana pande zako," Suzana alisema kwa sauti yenye wivu uliochanganyika na kukata tamaa.
Neema alicheka kwa sauti ya juu. "Ah, dada yangu, mjini hapa inabidi utumie akili! Hivi wewe mpaka leo uko hapa unakonda tu? Mama Lishe alipohama nilijua utatafuta michongo mingine."
Suzana alishusha kichwa. "Acha tu Neema, maisha yamenipiga vibaya sana. Sijui hata kesho nitakula nini."
Neema alimtazama Suzana kwa huruma kisha akamsogelea karibu. "Haya, mimi ninayo kazi nafanya. Lakini nikikwambia wewe utaanza kuniombea hapa na kunihubiria maana nakujua wewe ni mtu wa kanisani sana!"
Suzana alitabasamu kidogo na kumpiga Neema mkononi kwa utani. "Acha hizo Binti Neema! Mimi ni mtu ninayeenda kanisani tu, mimi sio mtu wa kanisani wa kihivyo bwana. Niambie bwana, usiogope, siwezi kuhukumu mtu."
Neema alicheka tena kisha akasema kwa sauti ya chini, "Aya bwana... Ila kanisa lenu lile la *Mwangaza wa Uzima* lina mambo sana! Yaani mchungaji wenu yule Mchungaji Eliya... hapana kwa kweli!"
Suzana alimkodolea macho kwa udadisi. "Kwani Mchungaji Eliya ana shida gani tena Neema?"
Neema alijisogeza zaidi kwenye sikio la Suzana na kusema, "Mimi mwenzio nafanya kazi ya kujiuza usiku pale *Club Nightlife*. Na kule tunapojiuza, Mchungaji wenu Eliya ndio mteja wetu pendwa kabisa! Na wala haji peke yake, anakuja na wale wazee wenu wa kanisa!"
Suzana aliruka kwa mshtuko. "Acha uongo Neema! Mchungaji Eliya yule aliyepakwa mafuta? Unamchafua mtumishi wa Mungu!"
Neema alitikisa kichwa kwa kujiamini. "Hutaki kuamini? Leo usiku twende ukawaone kwa macho yako mwenyewe!"
---
**UTANGULIZI WA EPISODE 2: SHUHUDA YA USIKU WA GIZA**
Suzana anakubali kuambatana na Neema hadi kwenye baa na klabu ya usiku ili kujionea ukweli. Je, Suzana atamkuta Mchungaji Eliya na Wazee wa Kanisa wakiwa kwenye dimbwi la uchafu wa dunia? Nini kitatokea wakati Suzana atakaposhuhudia tabia zao za siri kwa siku nne mfululizo? Usikose Episode ya 2!
Licha ya kufanya kazi ya kusafisha vyombo na kupakua chakula tangu asubuhi hadi jioni, Suzana alikuwa msichana aliyetulia sana. Hakupenda mambo mengi na mara kwa mara alionekana na Biblia ndogo kwenye mfuko wa apron yake.
"Suzana! Haleluya dada!" sauti ya Mzee Zakaria, mmoja wa wazee wa kanisa lao la *Mwangaza wa Uzima*, ilisikika ikitokea getini.
Mzee Zakaria alikuwa mtu wa umri wa miaka hamsini hivi, akiwa amevaa suti yake nyeusi na shati jeupe lililopigwa pasi vizuri. Alipenda kujionyesha kama mtu aliyetakata kabisa kiroho.
"Amina Baba Mzee, karibu," Suzana alijibu kwa sauti ya mpole huku akifuta mikono yake kwenye kitambaa safi.
"Amina binti. Mchungaji Eliya aliniagiza niongee nawe tena. Unajua kanisa linakutambua kama binti mwenye nidhamu na maadili mema. Kwaya yetu ya Mwanakondoo inakuhitaji sana. Sauti yako na uwepo wako utakuwa baraka. Kwanini unakataa kila siku kujiunga na huduma hii?" Mzee Zakaria aliuliza, macho yake yakimwangazia Suzana kwa umakini uliojificha nyuma ya tabasamu la kiroho.
Suzana alishusha breath ndefu. Ukweli ulikuwa kwamba Suzana alipenda kwenda kanisani kusikiliza neno na kurudi nyumbani kwake. Hakutaka kabisa kujihusisha na vikundi vya kanisani, wala ratiba za mazoezi ya kwaya. Hakuwa na ratiba yoyote inayombana uraiani, lakini moyoni mwake hakutaka tu.
"Mzee Zakaria, naomba mnisamehe sana. Ratiba zangu za kazi hapa kwa Mama Lishe zinabana sana. Huwa namaliza usiku mno na asubuhi na mapema natakiwa kuwa hapa. Sitoweza kushiriki mazoezi ya kwaya kikamilifu na sitaki kuwa mtu wa kusuasua katika kazi ya Mungu," Suzana alidanganya kwa sura ya unyenyekevu.
Mzee Zakaria alitikisa kichwa kwa masikitiko ya ghiliba. "Haya binti, Mungu akubariki. Lakini kumbuka, anayekataa wito wa Mungu anajinyima baraka."
Baada ya Mzee Zakaria kuondoka, Suzana alirudi kwenye kazi zake. Hakujua kuwa hayo yalikuwa maisha yake ya mwisho ya amani kabla ya upepo wa dhiki kumpiga.
Baada ya wiki mbili tu, pigo la kwanza lilimpata. Mama Lishe, ambaye ndiye alikuwa mwajiri wake pekee na tegemeo lake la kupata chakula na podi ndogo ya chumba chake, alipata dharura kubwa na kuamua kufunga biashara na kuhama mkoa kabisa kuelekea Mwanza.
Suzana alibaki hana mbele wala nyuma. Kodi ya chumba ilikuwa inaelekea kuisha, akiba yake ndogo ya fedha ilipukutika ndani ya wiki mbili za mwanzo za kutafuta kazi bila mafanikio. Alitembea mitaa yote ya jiji akitafuta hata kazi ya kufua nguo au kusafisha nyumba, lakini milango yote ilikuwa imefungwa.
Siku moja jioni, akiwa amekaa nje ya chumba chake akiwaza jinsi atakavyokula usiku huo, alimwona rafiki yake wa zamani, Neema. Neema alikuwa binti wa mtaani hapo hapo lakini alikuwa amebadilika sana siku za karibuni. Alivaa nguo za gharama, nywele za wigi la bei mbaya, na alikuwa akinukia marashi ya kifahari.
"Suzana! Mambo vipi dada?" Neema alisema huku akimkumbatia Suzana.
"Safi Neema... Mbona umependeza hivi? Maisha yanakwenda vizuri sana pande zako," Suzana alisema kwa sauti yenye wivu uliochanganyika na kukata tamaa.
Neema alicheka kwa sauti ya juu. "Ah, dada yangu, mjini hapa inabidi utumie akili! Hivi wewe mpaka leo uko hapa unakonda tu? Mama Lishe alipohama nilijua utatafuta michongo mingine."
Suzana alishusha kichwa. "Acha tu Neema, maisha yamenipiga vibaya sana. Sijui hata kesho nitakula nini."
Neema alimtazama Suzana kwa huruma kisha akamsogelea karibu. "Haya, mimi ninayo kazi nafanya. Lakini nikikwambia wewe utaanza kuniombea hapa na kunihubiria maana nakujua wewe ni mtu wa kanisani sana!"
Suzana alitabasamu kidogo na kumpiga Neema mkononi kwa utani. "Acha hizo Binti Neema! Mimi ni mtu ninayeenda kanisani tu, mimi sio mtu wa kanisani wa kihivyo bwana. Niambie bwana, usiogope, siwezi kuhukumu mtu."
Neema alicheka tena kisha akasema kwa sauti ya chini, "Aya bwana... Ila kanisa lenu lile la *Mwangaza wa Uzima* lina mambo sana! Yaani mchungaji wenu yule Mchungaji Eliya... hapana kwa kweli!"
Suzana alimkodolea macho kwa udadisi. "Kwani Mchungaji Eliya ana shida gani tena Neema?"
Neema alijisogeza zaidi kwenye sikio la Suzana na kusema, "Mimi mwenzio nafanya kazi ya kujiuza usiku pale *Club Nightlife*. Na kule tunapojiuza, Mchungaji wenu Eliya ndio mteja wetu pendwa kabisa! Na wala haji peke yake, anakuja na wale wazee wenu wa kanisa!"
Suzana aliruka kwa mshtuko. "Acha uongo Neema! Mchungaji Eliya yule aliyepakwa mafuta? Unamchafua mtumishi wa Mungu!"
Neema alitikisa kichwa kwa kujiamini. "Hutaki kuamini? Leo usiku twende ukawaone kwa macho yako mwenyewe!"
---
**UTANGULIZI WA EPISODE 2: SHUHUDA YA USIKU WA GIZA**
Suzana anakubali kuambatana na Neema hadi kwenye baa na klabu ya usiku ili kujionea ukweli. Je, Suzana atamkuta Mchungaji Eliya na Wazee wa Kanisa wakiwa kwenye dimbwi la uchafu wa dunia? Nini kitatokea wakati Suzana atakaposhuhudia tabia zao za siri kwa siku nne mfululizo? Usikose Episode ya 2!