Nyumba ya Subira na Juma ilikuwa ni picha kamili ya paradiso ya mahaba. Kila kona ya sebule yao ndogo iliyopo maeneo ya viwandani ilikuwa inanukia manukato ya marashi ya karafuu, yakichanganyika na vicheko vya dhati vya wanandoa hawa vijana. Juma alikuwa mwanamume wa ndoto za kila mwanamke—mrefu, mtanashati, mwenye vifua vipana, na juu ya yote, alikuwa fundi hasa linapokuja suala la kumfanya Subira ajione malkia kitandani. Wakati wa usiku, miili yao ilipokutana juu ya mashuka ya hariri, Juma alimpa Subira burudani iliyomtoa jasho jembamba la mahaba, akimwacha hoi na mwenye kutosheka.

Lakini paradiso hii ilikuwa na donda ndugu lililokuwa linafukuta kwa siri: **Miaka miwili ya ndoa bila mtoto.**

Kila mara Subira alipokuwa akimaliza kukutana kimwili na mume wake, alibaki amelala kifua wazi, akitazama dari huku machozi yakimlenga. Alijua fika kuwa shuka la hariri halina maana kama hakuna mtoto wa kuliliza usiku. Mbaya zaidi, shinikizo kutoka nje lilikuwa kama moto wa kifuu. Mama mkewe, mzee mmoja mkavu na mwenye maneno ya sumu, hakusita kumwambia laivu: *"Mwanamke asiyezaa ni kama mti usiozaa matunda, kazi yake ni kukaushwa na kuchomwa moto tu. Mwanangu hawezi kufia hapa."* Mawifi nao wakawa wanapita wakicheka kwa dharau, wakisema Juma ameoa "gogo la mti."

Mambo yalizidi kuwa magumu pale Juma alipopata mkataba mkubwa wa miezi sita wa kusimamia miradi ya ujenzi mkoani Mwanza. Siku ya kuondoka, Juma alimkumbatia Subira kwa nguvu, akamshika viuno vyake laini na kumnong'oneza, *"Mke wangu, tulia. Nikirudi tutapambana tena, madaktari wameshasema sote hatuna tatizo. Ni muda tu."*

Lakini Juma alipoondoka tu, upweke ulimvaa Subira. Yale maneno ya ndugu yakawa makali zaidi, yakamfanya ashindwe hata kula wala kulala. Siku moja, akiwa amejifungia chumbani kwake akiwa amevaa kanga moja tu iliyolowa machozi, mlango ulifunguliwa. Alikuwa ni Asha, shoga yake wa damu, mwanamke wa mjini anayejua siri za chini ya gilasi.

"Subira! Shoga yangu unajitesa hadi unakonda kwa ajili ya maneno ya mawifi?" Asha alisema huku akitupa mkoba wake juu ya kochi na kumkaribia Subira. "Hospitali gani bwana? Hawa madaktari wa kizungu wanajua nini kuhusu vifungo vya kiganga? Sikiliza nikwambie, kuna mganga anaitwa Bihehe. Yupo ndani kabisa huko mkoani Pwani, pori la ndani. Huyo mzee ukifika, anasoma nyota yako na anakupa dawa ambayo ikigusa tu mfuko wa uzazi, mumeo akirudi akigusa mara moja tu, unapata mapacha!"

Subira alimeza mate. Moyo wake ulipiga paah! Alikuwa binti msomi aliyetoka chuo kikuu hivi karibuni, hakuwa akiamini mambo haya. Lakini sasa, hofu ya kupoteza ndoa yake na upendo wa Juma ilimfanya akili yake ivurugike.

"Asha... lakini mimi siamini hayo mambo. Na kwanza, porini? Nitafika wenyewe?" Subira aliuliza huku akishika kifua chake kilichokuwa kikitweta kwa hofu na matamanio ya kuwa mama.

"Ushamba wako ndio utakaokuponza na utanyang'anywa mume! Safari ni ya asubuhi tu, unawahi, unapewa dawa yako safi, jioni unarudi mjini. Juma atarudi akute kitumbo kimeshaanza kuchomoza. Fanya uamuzi sasa hivi!" Asha alisisitiza akimkazia macho.

Subira alitazama picha ya Juma iliyokuwa mezani. Akawaza jinsi anavyomtamani mtoto, akawaza jinsi anavyotaka kuwaziba mdomo mawifi zake. Akajikuta akitikisa kichwa kukubali. *"Sawa Asha, nitenda. Nitenda hata kama ni porini."*

Asubuhi iliyofuata, Subira alizinduka mapema. Alivaa baibui kubwa la kujisitiri, akashika mkoba wake, na kuelekea stendi kupanda gari la kuelekea huko porini. Hakujua kuwa hatua hiyo ilikuwa ni mwanzo wa kuingia kwenye mtego wa fisi mwenye njaa ya miili ya wanawake.

---

**Utangulizi wa Sehemu Inayofuata:**
Katika **DAWA CHAFU — Sehemu ya 2: Mtego wa Giza na Harufu ya Porini**, Subira anafanya safari ndefu na ya kuchosha kuelekea kijiji cha mbali ndani ya pori nene. Anapofika, anamkuta mganga Bihehe, mzee mwenye macho makavu na ya tamaa, ambaye anaanza kutumia mbinu za makusudi kumchelewesha ili giza nene liingie na kumfanya ashindwe kurudi mjini. Usikose muendelezo huu wa kusisimua!