Episode 16: Saa ya Mwisho na Jeneza la Upweke
Usiku wa manane uliingia ukiwa na ukimya mzito ndani ya chumba cha ICU. Nje ya duka la dawa na hospitali, upepo mkali ulikuwa ukivuma, lakini ndani ya chumba kile, sauti pekee iliyosikika ilikuwa ni ule mlio wa kukata tamaa wa mashine: *Beep............... Beep............... Beep...............*
Mwili wa Brayan ulikuwa umeshaanza kupata baridi ya kifo kuanzia kwenye vidole vya miguu. Lile goti lake lililovunjwa kwa nondo lilikuwa limevimba na kuwa jeusi, huku sumu ya kaswende na virusi ikiwa imeshatapakaa kwenye kila mshipa wa damu. Kifua chake kilikuwa kikinyanyuka kwa tabu sana, kila pumzi ikitoka kwa mivumo mizito ya kukoroma: *“Khhh... khhh...”*
Majira ya saa tisa na dakika arobaini na tano usiku, mashine ilianza kubadili mlio. Mapigo ya moyo yalianza kushuka kwa kasi kutoka sabini, yakenda hamsini, hadi ishirini. Brayan alihisi giza nene likimzunguka. Kwa mara ya mwisho kabisa, picha ya lile geti jeusi na sura za wale wadada waliokuwa wanaloa unyevu mbele ya lenzi yake zilipita kichwani mwake kama upepo, kisha zikatoweka.
*BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE...*
Mlio mmoja mrefu wa mashine ulisikika ukithibitisha kuwa mapigo ya moyo yamesimama kabisa. Mstari kwenye kioo ukawa mnyooka. Dkt. Khalfan aliingia na kumulika tochi ndogo kwenye macho ya Brayan; mboni zilikuwa zimepanuka na hazitikisiki tena. Alishusha pumzi ndefu, akatazama saa yake ya mkononi, na kuandika kwenye faili: *“Muda wa kifo: Saa 09:48 Usiku.”* Alivuta lile shuka la hospitali akamfunika Brayan gubigubi hadi usoni. Kazi ya yule Cameraman mtanashati ilikuwa imepata nondo ya mwisho ya kifo.
Kesho yake asubuhi, Sudi mbea alikuwa wa kwanza kupata mchapo kutoka kwa mtu wake wa hospitalini. Alikimbia kwa kasi hadi kwenye kijiwe chake cha kahawa mtaani Shaurimoyo, akapiga makofi mawili ya nguvu kuwaita watu.
"Jamani mtaa wetu! Cameraman amekata kamba usiku wa manane kule ICU! Brayan amekufa!" Sudi alipiga kelele mchana kweupe.
Mtaa mzima ulipigwa na bumbuwazi, lakini hakuna mtu hata mmoja aliyetoa chozi la huzuni. Kinyume chake, taharuki iliongezeka. Waume za watu waliokuwa na hasira walitemea mate chini, wakisema mbwa huyo amepata stahiki yake. Wazazi wa mabinti walioliwa walishukuru kwa kifo chake, wakiona kama laana imeondoka mtaani.
Siri kubwa na ya kusikitisha ilitokea wakati mwili wa Brayan uliporuhusiwa kutoka mochwari kwa ajili ya mazishi. Hakuna shoga wala rafiki yake aliyetokea. Juma na Kiko, waliokuwa wakimpa ushauri wa kula watoto na kuacha uboya, walizima simu zao kabisa na kutokomea kusikojulikana, wakiogopa kuhusishwa na jeneza lake. Wale wadada wote waliokuja kuloa unyevu ndani ya fensi yake—akina Asha Machozi, Zuena, Mwajuma, na Tausi—walikuwa wameshakimbia mtaa kwa aibu na hofu ya magonjwa, hakuna aliyesimama kumsindikiza.
Gari la kubebea maiti lilifika mtaani likiwa na jeneza moja la bei rahisi la mbao, likisindikizwa na ndugu wawili tu wa mbali wa Brayan waliokuja kutoka mkoani baada ya kupata taarifa. Walipita mbele ya lile geti jeusi lililovunjika ambalo sasa lilikuwa limejaa vumbi na bufe la buibui. Hakuna msiba uliowekwa mtaani Shaurimoyo; hakuna turubai lililofungwa, wala hakuna uji uliopikwa. Aliondoka kama mtu asiyewahi kuwepo mtaani hapo, akizikwa kwenye makaburi ya umma kwa upweke mwingi uliogubikwa na aibu ya milele.
---
**Utangulizi wa Episode Inayofuata:**
Katika **EPISODE 17: Urithi wa Kifo na Maisha ya Kificho**, baada ya Brayan kuzikwa, athari za vitendo vyake zinaanza kuonekana kwa wale wanawake waliobaki hai. Asha Machozi anaanza kubadilika rangi ya ngozi na kupukutika nywele, huku Zuena naye akilazimika kuishi maisha ya ombaomba kwenye uchochoro wa mbali akilala kwenye mikeka iliyolowa unyevu wa magonjwa yanayomla kwa ndani bila msaada wa madawa. Usikose kufuatilia muendelezo huu wa kusisimua!
Mwili wa Brayan ulikuwa umeshaanza kupata baridi ya kifo kuanzia kwenye vidole vya miguu. Lile goti lake lililovunjwa kwa nondo lilikuwa limevimba na kuwa jeusi, huku sumu ya kaswende na virusi ikiwa imeshatapakaa kwenye kila mshipa wa damu. Kifua chake kilikuwa kikinyanyuka kwa tabu sana, kila pumzi ikitoka kwa mivumo mizito ya kukoroma: *“Khhh... khhh...”*
Majira ya saa tisa na dakika arobaini na tano usiku, mashine ilianza kubadili mlio. Mapigo ya moyo yalianza kushuka kwa kasi kutoka sabini, yakenda hamsini, hadi ishirini. Brayan alihisi giza nene likimzunguka. Kwa mara ya mwisho kabisa, picha ya lile geti jeusi na sura za wale wadada waliokuwa wanaloa unyevu mbele ya lenzi yake zilipita kichwani mwake kama upepo, kisha zikatoweka.
*BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE...*
Mlio mmoja mrefu wa mashine ulisikika ukithibitisha kuwa mapigo ya moyo yamesimama kabisa. Mstari kwenye kioo ukawa mnyooka. Dkt. Khalfan aliingia na kumulika tochi ndogo kwenye macho ya Brayan; mboni zilikuwa zimepanuka na hazitikisiki tena. Alishusha pumzi ndefu, akatazama saa yake ya mkononi, na kuandika kwenye faili: *“Muda wa kifo: Saa 09:48 Usiku.”* Alivuta lile shuka la hospitali akamfunika Brayan gubigubi hadi usoni. Kazi ya yule Cameraman mtanashati ilikuwa imepata nondo ya mwisho ya kifo.
Kesho yake asubuhi, Sudi mbea alikuwa wa kwanza kupata mchapo kutoka kwa mtu wake wa hospitalini. Alikimbia kwa kasi hadi kwenye kijiwe chake cha kahawa mtaani Shaurimoyo, akapiga makofi mawili ya nguvu kuwaita watu.
"Jamani mtaa wetu! Cameraman amekata kamba usiku wa manane kule ICU! Brayan amekufa!" Sudi alipiga kelele mchana kweupe.
Mtaa mzima ulipigwa na bumbuwazi, lakini hakuna mtu hata mmoja aliyetoa chozi la huzuni. Kinyume chake, taharuki iliongezeka. Waume za watu waliokuwa na hasira walitemea mate chini, wakisema mbwa huyo amepata stahiki yake. Wazazi wa mabinti walioliwa walishukuru kwa kifo chake, wakiona kama laana imeondoka mtaani.
Siri kubwa na ya kusikitisha ilitokea wakati mwili wa Brayan uliporuhusiwa kutoka mochwari kwa ajili ya mazishi. Hakuna shoga wala rafiki yake aliyetokea. Juma na Kiko, waliokuwa wakimpa ushauri wa kula watoto na kuacha uboya, walizima simu zao kabisa na kutokomea kusikojulikana, wakiogopa kuhusishwa na jeneza lake. Wale wadada wote waliokuja kuloa unyevu ndani ya fensi yake—akina Asha Machozi, Zuena, Mwajuma, na Tausi—walikuwa wameshakimbia mtaa kwa aibu na hofu ya magonjwa, hakuna aliyesimama kumsindikiza.
Gari la kubebea maiti lilifika mtaani likiwa na jeneza moja la bei rahisi la mbao, likisindikizwa na ndugu wawili tu wa mbali wa Brayan waliokuja kutoka mkoani baada ya kupata taarifa. Walipita mbele ya lile geti jeusi lililovunjika ambalo sasa lilikuwa limejaa vumbi na bufe la buibui. Hakuna msiba uliowekwa mtaani Shaurimoyo; hakuna turubai lililofungwa, wala hakuna uji uliopikwa. Aliondoka kama mtu asiyewahi kuwepo mtaani hapo, akizikwa kwenye makaburi ya umma kwa upweke mwingi uliogubikwa na aibu ya milele.
---
**Utangulizi wa Episode Inayofuata:**
Katika **EPISODE 17: Urithi wa Kifo na Maisha ya Kificho**, baada ya Brayan kuzikwa, athari za vitendo vyake zinaanza kuonekana kwa wale wanawake waliobaki hai. Asha Machozi anaanza kubadilika rangi ya ngozi na kupukutika nywele, huku Zuena naye akilazimika kuishi maisha ya ombaomba kwenye uchochoro wa mbali akilala kwenye mikeka iliyolowa unyevu wa magonjwa yanayomla kwa ndani bila msaada wa madawa. Usikose kufuatilia muendelezo huu wa kusisimua!