Kurudi Nyumbani na Masharti ya Ukimya
Ilikuwa tayari saa nne usiku nilipofika nyumbani. Nilikuta taa zote za nje zimezimwa, na sebuleni kukiwa na utulivu uliogubikwa na huzuni nzito. Watoto walikuwa wameshalala. Nilipofungua mlango na kuingia, nilimkuta Subira ameketi kwenye kochi la chini, akiwa bado amejifunga khanga ileile ya asubuhi, uso wake ukiwa umelegea kabisa kwa uchovu na kulia mfululizo. Alivyoniona tu, alinyanyuka kwa haraka, macho yake yakiwa na mchanganyiko wa matumaini na hofu kubwa.
"Mume wangu... Alhamdulillah umerudi salama," alisema kwa sauti ya kutetemeka, akitaka kusogea kunikumbatia.
Nilinyanyua mkono wangu juu kumzuia asinisogee. "Baki hapo hapo, Subira," nilisema kwa sauti ya chini lakini ya mamlaka iliyomfanya asimame ghafla kama aliyepigwa na radi. "Nenda chumbani kwetu, nataka tuongee. Na hii ndiyo itakuwa mara ya mwisho kuongelea hili jambo."
Alicheza kwa unyonge na kutangulia chumbani. Nilifuata nyuma, nikafunga mlango kwa ndani na kusimama karibu na kabati, huku yeye akiketi pembezoni mwa kitanda chetu kilichoshuhudia miaka sita ya uwongo. Chumba kilikuwa kina haruka udi uleule nilioupenda, lakini usiku huu, harufu ile ilikuwa inanikera.
"Ushauri wa rafiki yangu na akili yangu zimenituma kurudi hapa kwa ajili ya wanangu," nilianza kusema huku nikimkazia macho. "Lakini nataka ujue kuwa kile ulichokiua jana usiku, hakitofufuka leo. Kuanzia sekunde hii, kuna masharti mapya ya kuishi kwenye hii nyumba."
Subira aliinama chini, machozi yakianza kumtiririka upya. "Niambie mume wangu, nitafanya lolote lile unaloona linarudisha amani yako..."
"Sharti la kwanza," nilisema kwa ukavu, "Suala la huyo mtoto wako wa darasa la nne na maisha yako ya zamani, lisitokee kusikiwa tena kwenye hii nyumba wala mtaani. Utafuta njia ya kuwanyamazisha ndugu zako na kila anayejua, sitaki kusikia maneno ya kejeli kutoka kwa ndugu zangu tena. Sharti la pili, mbele ya watoto wetu wawili na jamii, tutaendelea kuonekana mume na mke bora kama siku zote. Sitaki wanangu wajue kuna ufa kati yetu."
Nilinyamaza kidogo, nikameza mate, kisha nikamtazama kwa jicho lililojaa ukuta mkubwa wa hisia. "Na sharti la tatu na la mwisho... Kuanzia leo, mimi na wewe hatutoshiriki tena tendo la ndoa. Kitanda hiki kitakuwa cha kulala tu, lakini mwili wangu hautasogea karibu na mwili wako unaonuka uwongo wa miaka sita. Nitakuwa natimiza majukumu yote ya kifedha na malezi, lakini uume wangu hautajua tena njia ya mwili wako."
Subira aliposikia sharti hilo la mwisho, alipiga ukelele wa chini wa uchungu, akajitupa chini kutoka kitandani na kushika magoti yangu. Khanga yake ililegea, ikafunua vifua vyake na mapaja yake yaliyokuwa yakitetemeka kwa hofu ya kunyimwa unyumba.
"Hapana mume wangu! Nakuomba usinipe adhabu hii!" alilia kwa sauti ya kukata tamaa, akipitisha mikono yake kwenye miguu yangu huku akisugua uso wake kwenye kaptula yangu. "Huu ni unyanyasaji wa nafsi... unajua nakupenda na mwili wangu haujui mwanaume mwingine zaidi yako kwa miaka yote hii! Nitakufa kwa upweke mume wangu, nسامح tafadhali!"
Niliziba masikio yangu ya ndani dhidi ya vilio vyake, nikajinasua kwenye mikono yake kwa nguvu na kupanda kitandani, nikajifunika shuka gumu hadi kichwani huku nikimwacha akigaragara pale chini kwenye sakafu ya vigae vya baridi. Moyo wangu ulikuwa kama jiwe, lakini sikuwa najua kuwa adhabu hii niliyompa, ingekuwa mtihani mzito kwangu mimi mwenyewe kuliko hata kwake.
Utangulizi wa Episode inayofuata:
Katika EPISODE 10: Jaribu la Mwili na Ukuta wa Baridi, tutaona jinsi wiki tatu za kwanza zilivyopita ndani ya nyumba huku kukiwa na ukimya wa dhoruba, na siku ambayo Subira aliamua kuvunja sharti langu kwa kuingia bafuni nikiwa naoga, akitumia silaha zote za uwanja wa mahaba kujaribu kuamsha hisia zangu zilizogoma. Usikose!