Episode 7: Alfajiri ya Machungu na Macho ya Watoto
Mwanga wa alfajiri ulianza kupenya kwenye mapazia ya chumba cha wageni, ukileta siku mpya ambayo sikutamani hata kuiona. Sikuwahi kuwaza kuwa kuna siku ningekesha kwenye chumba hiki, huku mke wangu niliyemkabidhi moyo wangu akiwa amelala peke yake chumba cha pili baada ya siri yake kufichuka. Mwili wangu ulikuwa mzito, na kichwa kilikuwa kinauma kwa kukosa usingizi na kufikiri sana.
Nilisikia mlio wa hereni na sauti za watoto wangu wawili wakiamka. Ni utaratibu wao wa kila Jumapili asubuhi kuamka na kukimbilia sebuleni kuangalia katuni, huku wakipiga kelele za furaha. Sauti zao zilizokuwa zikinitia faraja siku za nyuma, asubuhi hii zilikuwa kama kisu kinachochoma jeraha langu jipya.
Nilitoka chumbani nikiwa nmevaa kaptula na t-shirt ya kawaida. Nilipofika sebuleni, mwanangu wa kiume, mwenye umri wa miaka minne, aliyefata sura yangu kabisa, alikimbia na kunikumbatia miguuni.
"Baba! Asubuhi njema! Leo si unaenda na sisi uwanjani kucheza?" alisema kwa sauti yake ya kitoto iliyojaa matumaini.
Nililazimisha tabasamu, nikamnyanyua na kumshika shavu lake. "Asubuhi njema mwanangu. Baba ana kazi kidogo leo, tutaona baadae, sawa?" Nilimshusha chini, nikajikuta namtazama binti yangu wa miaka miwili aliyekuwa akichezea mdoli wake kwenye kochi. Ghafla, akili yangu ilipiga picha ya yule mtoto mwingine... mtoto wa kiume, yuko darasa la nne, ambaye sikutaka hata kumfikiria. Je, anafanana na Subira? Je, anajua kuwa ana mama anayeishi maisha ya kifahari huku yeye akiwa amefichwa kama laana?
Hapo hapo, Subira alitoka jikoni akiwa amejifunga khanga kifuani, macho yake yakiwa yamevimba na kuwa mekundu sana kwa kulia usiku kucha. Alikuwa amebeba trei yenye kikombe cha chai ya maziwa, chapati za kusukuma, na matunda—vitu ambavyo anajua ndivyo ninavyopendelea asubuhi.
Alinitazama kwa macho ya unyonge na hofu, akasogeza ile trei kwenye meza iliyokuwa mbele yangu. "Mume wangu... chai tayari. Nakuomba unywe kidogo upate nguvu," alisema kwa sauti ya chini, akijaribu kuzuia machozi mbele ya watoto.
Niliitazama ile chai, kisha nikamtazama yeye. Harufu ya zile chapati zilizokuwa zimepikwa kwa ustadi na mikono ya mwanamke niliyemwamini sasa ilikuwa inaniletea kichefuchefu. Nilihisi kama kila kitu kilichotoka mikononi mwake kimeambukizwa uongo.
"Sihitaji chai," nilisema kwa sauti kavu na ya mkato, nikasimama kutoka kwenye kochi.
"Mume wangu, tafadhali... hata kidogo tu..." alisihi, mikono yake ikitetemeka, na chozi moja likamtoka likadondokea kwenye khanga yake.
Watoto walinyamaza na kuanza kututazama, wakihisi kuwa kuna kitu kiko tofauti kati ya baba na mama asubuhi hii. Sikutaka kuwapa picha mbaya wanangu au kuingiza ugomvi mbele yao. Niligeuka, nikaingia chumbani kwangu kuchukua funguo za usafiri na pochi yangu, kisha nikatoka nje ya nyumba bila kuaga, nikiiacha familia yangu kwenye mshangao mkubwa, huku nikielekea kusikojulikana ili kukimbia maumivu yaliyokuwa yanararua kifua changu.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 8: Kimbilio la Mashaka na Ushauri wa Rafiki**, tutaona jinsi nilivyoshinda mkoani nikiwa nimejifungia kwenye baa moja ya utulivu nikinywa huku nikitafuta amani, na jinsi nilivyoamua kumshirikisha rafiki yangu wa karibu sana tangu utotoni, ambaye alinipa mtazamo ulioshitua akili yangu kuhusu fumbo la bikira kurudi. Usikose!
Nilisikia mlio wa hereni na sauti za watoto wangu wawili wakiamka. Ni utaratibu wao wa kila Jumapili asubuhi kuamka na kukimbilia sebuleni kuangalia katuni, huku wakipiga kelele za furaha. Sauti zao zilizokuwa zikinitia faraja siku za nyuma, asubuhi hii zilikuwa kama kisu kinachochoma jeraha langu jipya.
Nilitoka chumbani nikiwa nmevaa kaptula na t-shirt ya kawaida. Nilipofika sebuleni, mwanangu wa kiume, mwenye umri wa miaka minne, aliyefata sura yangu kabisa, alikimbia na kunikumbatia miguuni.
"Baba! Asubuhi njema! Leo si unaenda na sisi uwanjani kucheza?" alisema kwa sauti yake ya kitoto iliyojaa matumaini.
Nililazimisha tabasamu, nikamnyanyua na kumshika shavu lake. "Asubuhi njema mwanangu. Baba ana kazi kidogo leo, tutaona baadae, sawa?" Nilimshusha chini, nikajikuta namtazama binti yangu wa miaka miwili aliyekuwa akichezea mdoli wake kwenye kochi. Ghafla, akili yangu ilipiga picha ya yule mtoto mwingine... mtoto wa kiume, yuko darasa la nne, ambaye sikutaka hata kumfikiria. Je, anafanana na Subira? Je, anajua kuwa ana mama anayeishi maisha ya kifahari huku yeye akiwa amefichwa kama laana?
Hapo hapo, Subira alitoka jikoni akiwa amejifunga khanga kifuani, macho yake yakiwa yamevimba na kuwa mekundu sana kwa kulia usiku kucha. Alikuwa amebeba trei yenye kikombe cha chai ya maziwa, chapati za kusukuma, na matunda—vitu ambavyo anajua ndivyo ninavyopendelea asubuhi.
Alinitazama kwa macho ya unyonge na hofu, akasogeza ile trei kwenye meza iliyokuwa mbele yangu. "Mume wangu... chai tayari. Nakuomba unywe kidogo upate nguvu," alisema kwa sauti ya chini, akijaribu kuzuia machozi mbele ya watoto.
Niliitazama ile chai, kisha nikamtazama yeye. Harufu ya zile chapati zilizokuwa zimepikwa kwa ustadi na mikono ya mwanamke niliyemwamini sasa ilikuwa inaniletea kichefuchefu. Nilihisi kama kila kitu kilichotoka mikononi mwake kimeambukizwa uongo.
"Sihitaji chai," nilisema kwa sauti kavu na ya mkato, nikasimama kutoka kwenye kochi.
"Mume wangu, tafadhali... hata kidogo tu..." alisihi, mikono yake ikitetemeka, na chozi moja likamtoka likadondokea kwenye khanga yake.
Watoto walinyamaza na kuanza kututazama, wakihisi kuwa kuna kitu kiko tofauti kati ya baba na mama asubuhi hii. Sikutaka kuwapa picha mbaya wanangu au kuingiza ugomvi mbele yao. Niligeuka, nikaingia chumbani kwangu kuchukua funguo za usafiri na pochi yangu, kisha nikatoka nje ya nyumba bila kuaga, nikiiacha familia yangu kwenye mshangao mkubwa, huku nikielekea kusikojulikana ili kukimbia maumivu yaliyokuwa yanararua kifua changu.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 8: Kimbilio la Mashaka na Ushauri wa Rafiki**, tutaona jinsi nilivyoshinda mkoani nikiwa nimejifungia kwenye baa moja ya utulivu nikinywa huku nikitafuta amani, na jinsi nilivyoamua kumshirikisha rafiki yangu wa karibu sana tangu utotoni, ambaye alinipa mtazamo ulioshitua akili yangu kuhusu fumbo la bikira kurudi. Usikose!