Episode 29: Hukumu ya Mzee na Siri ya Urithi
Safari ya kuelekea kijiji cha jirani anakoishi Mzee Masanja Senior ilitawaliwa na ukimya mzito. Kwenye gari langu, ambalo sasa lilikuwa ndiyo mali pekee ya thamani iliyobaki, tulikuwa mimi, Subira, na Seif aliyekuwa amekaa kiti cha nyuma akitazama nje kwa wasiwasi. Mkononi mwangu nilikuwa nimeshika ule mkoba ukiwa na ushahidi wote: kile kivuli cha cheti cha kuzaliwa, lile jiwe, na ile barua nyekundu ya vitisho vya kuchomewa moto.
Tulifika kwenye boma la Mzee Masanja majira ya saa nne asubuhi. Lilikuwa ni boma kubwa la kizamani lakini lenye heshima, likiwa limezungukwa na miti mikubwa ya miembe na mifugo mingi. Mzee Masanja alikuwa ameketi kwenye kiti cha kamba chini ya kivuli, akisoma gazeti huku akipata kikombe cha chai. Licha ya umri wake mkubwa, alikuwa bado anaonekana mwenye nguvu na macho yake yalikuwa yenye mamlaka.
Tuliposhuka kwenye gari na kumsogelea, Mzee Masanja alishusha miwani yake ya kusomea chini ya pua yake. Alinitazama mimi, akamtazama Subira, lakini macho yake yalipomfikia Seif, aliganda. Alinyanyuka taratibu kutoka kwenye kiti chake, gazeti likidondoka chini bila yeye kujali.
Mzee alimsogelea Seif, akamshika kidevu chake na kumnyanyua uso wake juu. Macho ya mzee yalianza kulatika machozi. Seif alikuwa anafanana sura, paji la uso, na hata macho na picha za ujanani za Juma, na zaidi ya yote, alikuwa na alama ya kuzaliwa (*birthmark*) nyuma ya sikio lake la kulia—alama ambayo ilikuwa ni nembo ya ukoo wa Masanja.
"Subhanallah..." mzee alinong'ona kwa sauti iliyotetemeka. "Huyu mtoto... huyu ni damu yetu. Huyu ni mjukuu wangu. Juma aliniambia alikufa akiwa mchanga!"
"Mzee," nilisogea mbele na kumsalimia, kisha nikafungua mkoba ule. "Juma hajakwambia ukweli. Mtoto huyu yuko hai, na amekuwa akiishi maisha ya mateso. Na kwa sababu mimi nimeamua kumbeba na kumlea kama mwanangu, mwanao Juma ametuma watu usiku wa manane kuvunja vioo vya nyumba yangu na kutishia kutuchoma moto."
Niliweka lile jiwe na ile barua nyekundu juu ya meza ndogo ya mbao iliyokuwa mbele ya mzee, pamoja na kile cheti cha kuzaliwa.
Mzee Masanja alisoma ile barua, na kadiri alivyokuwa akisoma, ndivyo uso wake ulivyokuwa ukibadilika kuwa mwekundu kwa hasira kali. Alibamiza mkono wake juu ya meza kwa nguvu. "Juma! Amekuwa mbabe wa jiji hadi anataka kuua watu kwa ajili ya kuficha madhambi yake?! Amesahau kuwa kila kitu alichonacho kiko chini ya jina langu?!"
Mzee alimgeukia mlinzi wake na kutoa amri kwa sauti ya ngurumo: "Chukua simu yangu. Mpigie Juma sasa hivi. Mwambie aache kila kitu anachofanya mjini, achukue na mwanasheria wake, na afike hapa kijijini kabla jua halijawa katikati ya kichwa. Akichelewa hata dakika moja, nitamfuta kwenye urithi wa ukoo huu leo hii!"
Masaa mawili yaliyofuata yalikuwa ya mateso makubwa ya kusubiri. Majira ya saa sita na robo, gari la kifahari la Juma liliingia uwanjani kwa kasi, likifuatiwa na gari la mwanasheria wake. Juma alishuka akiwa anahema, akirekebisha suti yake, lakini alipoingia chini ya ule mti na kuniona mimi, Subira, na Seif tukiwa tumeketi karibu na baba yake, miguu yake ililegalega.
"Baba... umeniita kwa dharura, kuna nini?" Juma alisema kwa sauti ya unyonge, akijaribu kuficha woga wake.
Mzee Masanja Senior alisimama, akachukua lile jiwe na ile barua nyekundu na kumtupia Juma vifuani mwake. "Soma hiyo laana uliyoiandika kwa mikono yako! Soma!"
Juma alidaka ile karatasi, na alipoona mzee anajua kila kitu, alianguka magoti mbele ya baba yake. "Baba nisamehe... nilifanya hivi kulinda heshima ya familia yetu..."
"Heshima gani?!" Mzee alinguruma. "Heshima ya kumtupa mwanao na kutishia kuua watu waliomfadhi? Mwanasheria!" mzee alimgeukia mwanasheria wa Juma aliyekuwa amesimama kwa uoga. "Andika waraka sasa hivi. Malori yote matatu ya huyu kijana yaliyokamatwa yarudishwe nyumbani kwake ndani ya masaa mawili. Mikataba yake yote ya usambazaji irudishwe na iongezwe kwa asilimia ishirini. Na kuanzia leo, nusu ya hisa za ghala kuu la Juma lililoko mkoani hapa, zinahamishwa rasmi na kuandikwa chini ya jina la mjukuu wangu Seif Juma, na mlezi mkuu wa hizo mali atakuwa ni huyu kijana!" mzee alinyoshea kidole kwangu.
Juma alinyanyua uso wake kwa mshtuko mkubwa, akitazama jinsi himaya yake ya kifedha ilivyokuwa ikisambaratika mbele ya macho yake kwa sababu ya kiburi chake. Alinitazama kwa jicho la chuki ya mwisho, lakini sasa hakuwa na nguvu tena. Alikuwa amepigwa chini na mamlaka ya damu yake mwenyewe.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 30 (FAINALI): Kurasa Mpya na Alfajiri ya Nyumbani**, tutaona mwisho kabisa wa simulizi hii tamu. Je, maisha yetu yalikuwaje baada ya kurudishiwa utajiri wetu? Uhusiano wangu na Subira ulirudi kuwa kama zamani? Na hatma ya Seif na watoto wetu ilikuwaje katika kurasa hii mpya ya maisha? Usikose sehemu ya mwisho kabisa!
Tulifika kwenye boma la Mzee Masanja majira ya saa nne asubuhi. Lilikuwa ni boma kubwa la kizamani lakini lenye heshima, likiwa limezungukwa na miti mikubwa ya miembe na mifugo mingi. Mzee Masanja alikuwa ameketi kwenye kiti cha kamba chini ya kivuli, akisoma gazeti huku akipata kikombe cha chai. Licha ya umri wake mkubwa, alikuwa bado anaonekana mwenye nguvu na macho yake yalikuwa yenye mamlaka.
Tuliposhuka kwenye gari na kumsogelea, Mzee Masanja alishusha miwani yake ya kusomea chini ya pua yake. Alinitazama mimi, akamtazama Subira, lakini macho yake yalipomfikia Seif, aliganda. Alinyanyuka taratibu kutoka kwenye kiti chake, gazeti likidondoka chini bila yeye kujali.
Mzee alimsogelea Seif, akamshika kidevu chake na kumnyanyua uso wake juu. Macho ya mzee yalianza kulatika machozi. Seif alikuwa anafanana sura, paji la uso, na hata macho na picha za ujanani za Juma, na zaidi ya yote, alikuwa na alama ya kuzaliwa (*birthmark*) nyuma ya sikio lake la kulia—alama ambayo ilikuwa ni nembo ya ukoo wa Masanja.
"Subhanallah..." mzee alinong'ona kwa sauti iliyotetemeka. "Huyu mtoto... huyu ni damu yetu. Huyu ni mjukuu wangu. Juma aliniambia alikufa akiwa mchanga!"
"Mzee," nilisogea mbele na kumsalimia, kisha nikafungua mkoba ule. "Juma hajakwambia ukweli. Mtoto huyu yuko hai, na amekuwa akiishi maisha ya mateso. Na kwa sababu mimi nimeamua kumbeba na kumlea kama mwanangu, mwanao Juma ametuma watu usiku wa manane kuvunja vioo vya nyumba yangu na kutishia kutuchoma moto."
Niliweka lile jiwe na ile barua nyekundu juu ya meza ndogo ya mbao iliyokuwa mbele ya mzee, pamoja na kile cheti cha kuzaliwa.
Mzee Masanja alisoma ile barua, na kadiri alivyokuwa akisoma, ndivyo uso wake ulivyokuwa ukibadilika kuwa mwekundu kwa hasira kali. Alibamiza mkono wake juu ya meza kwa nguvu. "Juma! Amekuwa mbabe wa jiji hadi anataka kuua watu kwa ajili ya kuficha madhambi yake?! Amesahau kuwa kila kitu alichonacho kiko chini ya jina langu?!"
Mzee alimgeukia mlinzi wake na kutoa amri kwa sauti ya ngurumo: "Chukua simu yangu. Mpigie Juma sasa hivi. Mwambie aache kila kitu anachofanya mjini, achukue na mwanasheria wake, na afike hapa kijijini kabla jua halijawa katikati ya kichwa. Akichelewa hata dakika moja, nitamfuta kwenye urithi wa ukoo huu leo hii!"
Masaa mawili yaliyofuata yalikuwa ya mateso makubwa ya kusubiri. Majira ya saa sita na robo, gari la kifahari la Juma liliingia uwanjani kwa kasi, likifuatiwa na gari la mwanasheria wake. Juma alishuka akiwa anahema, akirekebisha suti yake, lakini alipoingia chini ya ule mti na kuniona mimi, Subira, na Seif tukiwa tumeketi karibu na baba yake, miguu yake ililegalega.
"Baba... umeniita kwa dharura, kuna nini?" Juma alisema kwa sauti ya unyonge, akijaribu kuficha woga wake.
Mzee Masanja Senior alisimama, akachukua lile jiwe na ile barua nyekundu na kumtupia Juma vifuani mwake. "Soma hiyo laana uliyoiandika kwa mikono yako! Soma!"
Juma alidaka ile karatasi, na alipoona mzee anajua kila kitu, alianguka magoti mbele ya baba yake. "Baba nisamehe... nilifanya hivi kulinda heshima ya familia yetu..."
"Heshima gani?!" Mzee alinguruma. "Heshima ya kumtupa mwanao na kutishia kuua watu waliomfadhi? Mwanasheria!" mzee alimgeukia mwanasheria wa Juma aliyekuwa amesimama kwa uoga. "Andika waraka sasa hivi. Malori yote matatu ya huyu kijana yaliyokamatwa yarudishwe nyumbani kwake ndani ya masaa mawili. Mikataba yake yote ya usambazaji irudishwe na iongezwe kwa asilimia ishirini. Na kuanzia leo, nusu ya hisa za ghala kuu la Juma lililoko mkoani hapa, zinahamishwa rasmi na kuandikwa chini ya jina la mjukuu wangu Seif Juma, na mlezi mkuu wa hizo mali atakuwa ni huyu kijana!" mzee alinyoshea kidole kwangu.
Juma alinyanyua uso wake kwa mshtuko mkubwa, akitazama jinsi himaya yake ya kifedha ilivyokuwa ikisambaratika mbele ya macho yake kwa sababu ya kiburi chake. Alinitazama kwa jicho la chuki ya mwisho, lakini sasa hakuwa na nguvu tena. Alikuwa amepigwa chini na mamlaka ya damu yake mwenyewe.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 30 (FAINALI): Kurasa Mpya na Alfajiri ya Nyumbani**, tutaona mwisho kabisa wa simulizi hii tamu. Je, maisha yetu yalikuwaje baada ya kurudishiwa utajiri wetu? Uhusiano wangu na Subira ulirudi kuwa kama zamani? Na hatma ya Seif na watoto wetu ilikuwaje katika kurasa hii mpya ya maisha? Usikose sehemu ya mwisho kabisa!