Episode 17: Kivuli cha Ukweli na Sauti ya Usiku
Nyumba ilitulia majira ya saa sita usiku. Watoto wetu wadogo walikuwa wamelala fofofo, na Seif naye alikuwa amejipumzisha kwenye kile chumba cha wageni baada ya kula chakula chake cha jioni kwa unyonge mkuu. Mimi nilikuwa nimejinyoosha kwenye kitanda cha chumba cha ndoa, nikiwa nimefumba macho lakini akili yangu bado ikisafiri kwenye mawazo mazito. Subira, kama ilivyokuwa sheria yangu, alilala upande wa pili akitazama ukuta, akivuta pumzi kwa shida.
Ghafla, utulivu wa usiku ule ulivunjwa na sauti ya ajabu. Haikuwa sauti ya kilio cha kawaida, bali ulikuwa ni mguno mzito na wa kutisha uliokuwa ukitoka chumba cha wageni anakolala Seif. Nilishtuka na kukaa wima kitandani. Subira naye alikurupuka huku akitetemeka mwili mzima.
"Mume wangu... umesikia hiyo sauti?" Subira alinong'ona kwa hofu, macho yake yakitoka pua.
Kabla sija jibu, sauti ile iliongezeka ikawa ya mapambano, kama mtu anayekaba koo au anayepigania maisha yake. Bila kupoteza muda, niliwasha taa ya chumbani, nikashuka kitandani kwa kasi na kuelekea kule chumbani. Subira alinifuata nyuma akilia kwa sauti ya chini, "Mwanangu Seif! Subhanallah!"
Niliposukuma mlango wa chumba cha Seif na kuwasha taa, tulikutana na picha iliyotustua sana. Seif alikuwa amejiviringisha kwenye mashuka, akigaagaa kitandani huku akirusha mikono na miguu yake hewani kwa nguvu. Alikuwa akitokwa na jasho jingi lililolowesha shati lake la kulalia, na macho yake yalikuwa yamefumbuka nusu lakini hayakuwa yakiona kitu—alikuwa katikati ya jinamizi zito la usiku (*night terror*).
"Hapana! Usinipige! Mama yuko wapi... msinielekeze huko!" Seif alikuwa akipiga kelele kwa sauti ya kukata tamaa akiwa bado amelala usingizini, akipigana na vivuli vya akili yake.
Subira alitaka kumkimbilia na kumkumbatia, lakini nilimzuia kwa mkono wangu. Nilijua kuwa kumkurupusha mtu aliyeko kwenye hali hiyo kunaweza kumdhuru. Nilimsogelea Seif taratibu, nikakaa pembeni ya kitanda chake na kumshika mabega yake yote mawili kwa uimara wa kiume.
"Seif! Seif, tulia... uko salama hapa. Tulia kijana wangu," nilisema kwa sauti nzito na ya utulivu, nikimtikisa taratibu ili arejee kwenye fahamu.
Baada ya sekunde chache za mapambano, Seif alishtuka na kufumbua macho yake yote. Alikuwa akihema kwa kasi, kifua chake kikipanda na kushuka kama mtu aliyetoka kukimbia mbio ndefu. Alipotazama huku na kule na kuona taa imewaka, na mimi niko pembeni yake nimemshika mabega, hofu yake ilianza kuyeyuka taratibu, ikabadilika na kuwa aibu kubwa.
Aligeuka haraka na kujifunika uso wake kwa mikono yake miwili, akianza kulia kwa sauti ya chini ya upweke. Lile donda la kisaikolojia la kutelekezwa, kuishi bila upendo wa wazazi, na hasira zilizomjaa shuleni, vilikuwa vikitoka nje kupitia machozi yale.
Subira alipiga magoti pembeni ya kitanda, akamvuta mwanaye na kumkumbatia kifuani kwake huku akilia naye. "Nisamehe mwanangu... nilikuacha kwenye mikono mibaya, nisamehe Seif wangu," alilalamika Subira akimfuta jasho.
Nilisimama na kurudi nyuma hatua chache, nikitazama picha ile ya mama na mwana. Ndani ya dhoruba hii ya siri, nilianza kugundua kuwa maumivu yangu ya kusalitiwa kwa uongo yalikuwa madogo sana kulinganisha na jeraha la kisaikolojia alilokuwa nalo huyu mtoto wa darasa la nne. Niligeuka na kutoka chumbani kwa utulivu, nikalala sebuleni kwenye kochi usiku ule, nikijua kuwa uwepo wa Seif ulikuwa unaenda kuubadilisha moyo wangu kwa namna ambayo sikuwahi kuitarajia.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 18: Asubuhi ya Kujenga Madaraja**, tutaona asubuhi iliyofuata ilivyokuwa, na jinsi nilivyoamua kuchukua hatua ya kiume ya kukaa chini na Seif peke yetu uwanjani ili kuongea naye kama mwanaume na kijana, hatua iliyovunja ukuta wa ukaidi uliokuwa ndani ya moyo wake. Usikose!
Ghafla, utulivu wa usiku ule ulivunjwa na sauti ya ajabu. Haikuwa sauti ya kilio cha kawaida, bali ulikuwa ni mguno mzito na wa kutisha uliokuwa ukitoka chumba cha wageni anakolala Seif. Nilishtuka na kukaa wima kitandani. Subira naye alikurupuka huku akitetemeka mwili mzima.
"Mume wangu... umesikia hiyo sauti?" Subira alinong'ona kwa hofu, macho yake yakitoka pua.
Kabla sija jibu, sauti ile iliongezeka ikawa ya mapambano, kama mtu anayekaba koo au anayepigania maisha yake. Bila kupoteza muda, niliwasha taa ya chumbani, nikashuka kitandani kwa kasi na kuelekea kule chumbani. Subira alinifuata nyuma akilia kwa sauti ya chini, "Mwanangu Seif! Subhanallah!"
Niliposukuma mlango wa chumba cha Seif na kuwasha taa, tulikutana na picha iliyotustua sana. Seif alikuwa amejiviringisha kwenye mashuka, akigaagaa kitandani huku akirusha mikono na miguu yake hewani kwa nguvu. Alikuwa akitokwa na jasho jingi lililolowesha shati lake la kulalia, na macho yake yalikuwa yamefumbuka nusu lakini hayakuwa yakiona kitu—alikuwa katikati ya jinamizi zito la usiku (*night terror*).
"Hapana! Usinipige! Mama yuko wapi... msinielekeze huko!" Seif alikuwa akipiga kelele kwa sauti ya kukata tamaa akiwa bado amelala usingizini, akipigana na vivuli vya akili yake.
Subira alitaka kumkimbilia na kumkumbatia, lakini nilimzuia kwa mkono wangu. Nilijua kuwa kumkurupusha mtu aliyeko kwenye hali hiyo kunaweza kumdhuru. Nilimsogelea Seif taratibu, nikakaa pembeni ya kitanda chake na kumshika mabega yake yote mawili kwa uimara wa kiume.
"Seif! Seif, tulia... uko salama hapa. Tulia kijana wangu," nilisema kwa sauti nzito na ya utulivu, nikimtikisa taratibu ili arejee kwenye fahamu.
Baada ya sekunde chache za mapambano, Seif alishtuka na kufumbua macho yake yote. Alikuwa akihema kwa kasi, kifua chake kikipanda na kushuka kama mtu aliyetoka kukimbia mbio ndefu. Alipotazama huku na kule na kuona taa imewaka, na mimi niko pembeni yake nimemshika mabega, hofu yake ilianza kuyeyuka taratibu, ikabadilika na kuwa aibu kubwa.
Aligeuka haraka na kujifunika uso wake kwa mikono yake miwili, akianza kulia kwa sauti ya chini ya upweke. Lile donda la kisaikolojia la kutelekezwa, kuishi bila upendo wa wazazi, na hasira zilizomjaa shuleni, vilikuwa vikitoka nje kupitia machozi yale.
Subira alipiga magoti pembeni ya kitanda, akamvuta mwanaye na kumkumbatia kifuani kwake huku akilia naye. "Nisamehe mwanangu... nilikuacha kwenye mikono mibaya, nisamehe Seif wangu," alilalamika Subira akimfuta jasho.
Nilisimama na kurudi nyuma hatua chache, nikitazama picha ile ya mama na mwana. Ndani ya dhoruba hii ya siri, nilianza kugundua kuwa maumivu yangu ya kusalitiwa kwa uongo yalikuwa madogo sana kulinganisha na jeraha la kisaikolojia alilokuwa nalo huyu mtoto wa darasa la nne. Niligeuka na kutoka chumbani kwa utulivu, nikalala sebuleni kwenye kochi usiku ule, nikijua kuwa uwepo wa Seif ulikuwa unaenda kuubadilisha moyo wangu kwa namna ambayo sikuwahi kuitarajia.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 18: Asubuhi ya Kujenga Madaraja**, tutaona asubuhi iliyofuata ilivyokuwa, na jinsi nilivyoamua kuchukua hatua ya kiume ya kukaa chini na Seif peke yetu uwanjani ili kuongea naye kama mwanaume na kijana, hatua iliyovunja ukuta wa ukaidi uliokuwa ndani ya moyo wake. Usikose!